اثر مدیریت تلفیقی کود و رقابت علف های هرز بر کارایی، توان ذخیره سازی و انتقال مواد فتوسنتزی میانگره های ساقه ی اصلی گندم
چکیده
به منظور بررسی اثر مدیریت تلفیقی کودهای شیمیایی و بیولوژیک در شرایط رقابت با علف های هرز بر توان تجمع و کارایی انتقال مجدد مواد فتوسنتزی در ساقه ی گندم آزمایش مزرعه ای در سال زراعی 91-1390 در دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز اجرا شد. طرح آزمایشی به صورت کرت های یک بار خرد شده در قالب بلوک کامل تصادفی و با 3 تکرار بود. تیمار اصلی شامل، 5 روش مدیریت تلفیقی (شامل روش های شیمیایی، بیولوژیکی و تلفیق شیمیایی با بیولوژیکی) و تیمار فرعی شامل 3 شدت رقابت با علف هرز خردل وحشی (تراکم 7، 14، 21 بوته در مترمربع) بود. طول و وزن خشک میانگره های مختلف آن (پدانکل، پنالتیمیت: میانگره ما قبل آخر، میانگره های پایینی) و هم چنین کارایی انتقال مجدد مواد فتوسنتزی اندازه گیری شد. نتایج این آزمایش نشان داد که با تغییر درصد کودهای شیمیایی نسبت به کودهای بیولوژیک، کارایی ذخیره سازی و انتقال مواد فتوسنتزی میانگرههای ساقه تغییر یافت. تیمار 50 درصد کودشیمیایی و مجموع کودهای بیولوژیک بیشترین درصد کارایی انتقال مجدد (30/43)، درصد انتقال مجدد (10/51) و مقدار ماده خشک انتقال یافته (09/2 گرم) را دارا بودند. اثر روشهای مدیریت تلفیقی کود بر کارایی انتقال مجدد ماده خشک بیشتر از تیمار رقابت با علفهای هرز بود. بعلاوه، در هر سه گروه از میانگره های ساقه، صفت وزن بیشتر از صفت طول تغییر داشت. نتایج این آزمایش نشان داد که اجرای روش های تلفیقی کود در مقایسه با روش کاملاً بیولوژیکی شرایط متعادل تری برای خصوصیات میانگره های گندم فراهم می کند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- سیما قلمباز — دانشجوی کارشناسی ارشد کشاورزی اکولوژیک دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز
- امیر آینه بند — دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز
- عبدالامیر معزی — دانشیار گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز