اثر کشندگی عصاره گیاهان حنا .lawsonia inermis l و روناس rubia tinctorum l. روی شته برگ برنج rhopalosiphum padi l. در مقایسه با دوآفتکش پیریمیکارب و ایمیداکلوپرید
چکیده
شته یrhopalosiphum padi l. (hem.:aphididae) یکی ازمهمترین آفات غلات، بویژه گندم است و همه ساله با خسارت مستقیم و غیرمستقیم سبب کاهش کمی و کیفی محصول میشود. در این پژوهش اثر سمیت عصاره روناسrubia tinctorum l.(rubiaceae) و حنا lawsonia inermis l (lythraceae) و دو حشرهکش متداول ایمیداکلوپرید و پیریمیکارب رویشته برگ برنج بررسی و مقایسه شد. این آزمایش در قالب طرح کامل تصادفی با 5 غلظت برای هر تیمار روی حشره کامل شته برگ برنج در دمای 2±25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5±70 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی انجام شد. کلیه آزمایشهای زیست سنجی روی برگهای یکسان گیاه جو و به روش غوطهور سازی برگ انجام شد و پس از 24 ساعت حشرات مرده شمارش شدند. نتایج نشان داد که حشره کش ایمیداکلوپرید و عصاره متانولی حنا با غلظت کشندگی 50 درصد به ترتیب 0318/0 و 53/469 گرم بر لیتر به ترتیب بیش ترین و کم ترین سمیّت را نشان دادند. نتایج نشان داد عصاره هر دو گیاه و به ویژه عصاره متانولی گیاه روناس در مقایسه با حشره کشهای ایمیداکلوپرید و پیریمیکارب میتوانند به عنوان گزینههای انتخابی برای ایجاد یک حشرهکش طبیعی جهت کنترل آفات باشند. با توجه به اینکه عصارهها پتانسیل حشره کشی کمتری داشتند و در صورت استفاده باید در تلفیق با روش دیگر به کار گرفته شوند.