مقایسه ی اثر بخشی طراحی آموزشی ملهم از سه نظریه ی رفتارگرایی، شـناخت گرایی، و ساخت گـرایی در تغـییر نـگرش هـای اجـتماعی
چکیده
پژوهش حاضر، با توجّه به اهمیت و تأثیر رویـکردهای رفـتارگرایی، شـناختگرایی و ساختگرایی در حوزهی فعالیتهای آموزشی و با هدف مقایسهی تأثیر هر یک از رویکردهای مذکور بر شکلگیری و تغییر نگرش دانشآموزان شکل گرفته است. روش پژوهش، طرح آزمایشی دو گروهی با پیشآزمون و پسآزمون است. جامعهی آماری پژوهش، تمام دانشآموزان پایه سوم راهنمایی شهر تهران در سال تحصیلی 84- 1383 بود. برای نمونهگیری از جامعهی هدف از روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای استفاده شد و در نهایت، 12 کلاس (گروه) بهصورت تـصادفی انتخاب شدند که کلاسهای مورد آزمون مجموعاً شامل 306 نفر دانش آموز بودند. به منظور دستیابی به هدف پژوهش، یکی از درسهای تعلیمات اجتماعی سال سوّم راهنمایی براساس سه رویکرد رفتارگرایی، شناختگرایی و ساختگرایی به صورت برنامههای آموزشی کامپیوتری طراحـی و اجرا شـده است. جمعآوری دادهها از طریق پرسشنامههای نگرشسنج انجام یافته و با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس یک طرفه وآزمون تبعی lsd مورد تحلیل قرار گرفته و در سطح معنیداری 05/0 نتایج زیر حاصل شده است: 1ـ تأثیر طراحی آموزشی مبتنی بر رویکرد ساختگرایی بر شکلگیری و تغییر نگرش دانشآموزان بیشتر از تأثیر طراحی آموزشی مبتنی بر رویکرد شناختگرایی است (001/0p£). 2ـ تأثیر طراحی آموزشی مبتنی بر رویــکرد ساختگرایـــی بر شـکلگیری و تغییر نگرش دانشآموزان بیشتر از تأثیر طراحی آموزشی مبتنی بر رویکرد رفتار گرایی است (001/0p£). 3ـ تفاوت معنیداری در شکلگیری و تغییر نگرش دانشآموزانی که براساس رویکرد رفتارگرایی آموزش دیدهاند با دانشآموزانی که براساس رویکرد شناخت گرایی آموزش دیدهاند، وجود ندارد (05/0p£).