رابطه بین دینداری و اخلاق کار (مورد مطالعه: کارمندان ادارات دولتی شهر اقلید)
چکیده
بدون تردید یکی از عوامل مؤثر بر توسعهی اجتماعی، اخلاق کار افراد و یکی از عوامل مؤثر بر رفتار و نگرش انسانها، دینداری است. افرادی که مذهب در زندگیشان نقش پررنگتری دارد احتمالاً تمایل و علاقهی بیشتری برای رعایت معیارهای اخلاقی، نظم و انضباط، و مسئولیتپذیری داشته باشند. این تحقیق با هدف بررسی رابطهی بین میزان دینداری و اخلاق کار کارمندان ادارات دولتی مستقر در شهر اقلید انجام گرفته است. مطالعه به روش پیمایش با استفاده از نمونه گیری طبقه بندی انجام گرفت. داده های پژوهش از طریق پرسشنامه و از یک نمونهی 300 نفری از 42 ادارهی دولتی مستقر در شهر اقلید استان فارس گردآوری شده است. توزیع فراوانی پاسخگویان بر حسب شاخصهای مختلف دینداری و اخلاق کار نشان دهندهی شاخص بالاتر از حد متوسط میزان دینداری و اخلاق کار در جمعیت مورد مطالعه است. ماتریس ضرایب همبستگی بین متغیرهای دینداری با اخلاق کار نشان می دهد که همبستگی متغیرهای دینداری اعتقادی (212/0=r)، دینداری مناسکی (338/0=r)، دینداری تجربی (165/0=r) و دینداری پیامدی (346/0=r) با اخلاق کار در سطح 01/0 معنی دار است؛ همچنین نتایج حاصل از مدل تبیینی تحلیل مسیر نشان داد که متغیر دینداری پیامدی با ضریب مسیر 35/0 توانسته است به طور مستقیم و دینداری اعتقادی با ضریب مسیر 13/0، دینداری مناسکی با ضریب مسیر 18/0 و دینداری تجربی با ضریب مسیر 02/0 به طور غیر مستقیم بر متغیر وابسته (اخلاق کار) تأثیر گذارد. در مجموع با توجه به مقدار r2 مدل (119/0) مشخص گردید که متغیرهای مستقل این پژوهش تقریباً 12 درصد از تغییرات متغیر اخلاق کار را در کارمندان تبیین می کنند.