بررسی عوامل مؤثر بر رفتار نوع دوستانه در بین شهروندان همدانی در سال 1392
چکیده
تحقیق حاضر، در صدد بررسی عوامل مؤثر بر رفتار نوعدوستانه در هنگام بروز یک موقعیت اضطراری و بحرانی میباشد. اینکه چه عواملی میتوانند در چنین موقعیتهایی در مداخله و ارائهی رفتار یاریگرانه، نقش تسهیلکننده یا مانعشونده ایفا کنند؛ با این هدف، به نظریههایی که به صورت مستقیم یا غیر مستقیم دربارهی این موضوع به بحث پرداخته بودند، مراجعه شد. نظریههایی همچون شهرگرایی، نهادگرایی، غفلت جمعی، لوث مسئولیت و رفتارگرایی چارچوب نظری پژوهش را تشکیل داده و فرضیات تحقیق از آنها استخراج شدند. روش تحقیق، پیمایش و تکنیک مورد استفاده، مصاحبه به کمک پرسشنامهی محقق ساخته با سؤالهای بسته میباشد. جامعهی آماری تمامی شهروندان بالای 18 سال شهرستان همدان بود که بر اساس سرشماری سال 1392 مرکز آمار ایران 889583 نفر ذکر شده است. با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه 384 نفر محاسبه گردید. نحوهی نمونهگیری، ترکیبی از روش خوشهای و تصادفی است. بدین صورت که مناطق مختلف شهری بر اساس عرف اقتصادی ـ اجتماعی به سه طبقه تقسیم و در مرحلهی اول بر اساس نمونهگیری خوشهای، از هر طبقه پنج منطقه انتخاب شدند و در مرحلهی بعد، با استفاده از نمونهگیری تصادفی پاسخگویان انتخاب شدند. یافتههای تحقیق و آزمونهای آماری مربوطه نشان داد که بین نهادگرایی (41/0-)، شهرگرایی (72/0-)، غفلت جمعی (37/0-)، لوث مسئولیت (27/0-) و رفتارگرایی (56/0-) و نوعدوستی رابطهی معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر؛ نهادگرایی، شهرگرایی، لوث مسئولیت، غفلت جمعی و تعلق به اصول رفتارگرایی باعث کاهش میزان نوعدوستی در افراد میگردد.