تبیین پایداری نظام های بهره برداری خرد دهقانی: مورد مطالعه بخش مرکزی شهرستان بویراحمد
چکیده
به کارگیری بیرویه نهادههای تولیدی به منظور افزایش عملکرد محصول طی دهههای اخیر درنتیجه تخریب محیط زیست از یک سوء و ضرورت استمرار تولید در راستای امنیت غذایی از سوی دیگر، اهمیت توجه به پایداری نظامهای بهرهبرداری را دوچندان کرده است. بر همین اساس هدف مطالعهی حاضر، تبیین پایداری نظام های بهره برداری خرد دهقانی در مناطق روستایی شهرستان بویراحمد بود. برای تعیین حجم نمونهی آماری، از طریق جدول برآورد حجم نمونه کرجسی و مورگان از میان 33064 خانوار کشاورز ساکن در منطقهی موردمطالعه، حجم نمونه 380 نفر تعیین شد و به روش نمونهگیری تصادفی ساده نمونهها انتخاب گردید. ابزار جمعآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور سنجش میزان پایداری از شاخص ترکیبی در ابعاد سه گانه اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی استفاده شد که وزن هر یک از شاخصها به روش آنتروپی تعیین گردید. یافتههای پژوهش نشان داد که کل نظام بهرهبرداری خرد دهقانی در مناطق روستایی بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در وضعیت نیمه پایدار قرار دارد. افزون بر آن، نتایج نشان داد که وضعیت شاخصهای پژوهش در بعد اقتصادی ناپایدار است و شاخصهای بعد اکولوژیکی و اجتماعی در وضعیت نیمه پایداری قرار دارند. لذا تقویت بنیه اقتصادی بهرهبرداران میتواند به عنوان یکی از رویکردهای اصلی جهت افزایش سطح پایداری کشاورزی موردتوجه قرار گیرد.