ارزیابی رفاه اجتماعی در مناطق روستایی مطالعه موردی: دهستان خیر(شهرستان استهبان)
چکیده
توسعه روستایی از مهم ترین فرآیندهایی است که در کشورهای مختلف جهان همواره مورد توجه است. دستیابی به توسعه نواحی روستایی در هر جامعه ای نیاز به شناخت مؤلفه های مختلف و تأثیرگذار بر آن است. ازجمله این مؤلفه ها رفاه اجتماعی می باشد که در سایه آن میتوان بسیاری از مسائل و مشکلات خصوصاً عدم تمایل به ماندگاری در روستاها را کاهشداد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با هدف ارزیابی و تعیین سطح رفاه اجتماعی در سکونتگاههای روستایی دهستان خیر (شهرستان استهبان) تدوین یافته است. روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر روش اسنادی و میدانی (ابزار پرسشنامه) است. جامعه آماری پژوهش ساکنان هر 12 روستای مستقر در دهستان موردمطالعه است که با بهرهمندی از روش کوکران تعداد 313 نفر به عنوان حجم نمونه تحقیق انتخاب شدند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری (توصیفی ـ استنباطی)، روش موریس و تاپسیس استفاده شدهاست. نتایج به دست آمده حکایت از وجود شکاف عمیق بین وضعیت رفاه اجتماعی در روستاهای دهستان دارد. به طوری که این میزان بین 11/0 تا 95/0 در نوسان است. درمجموع رفاه اجتماعی در روستاهای دهستان از حد متوسط بالاتر (برابر 596/0) میباشد. همچنین نتایج نشان میدهد که بین رفاه اجتماعی روستاها با دو معیار تعداد جمعیت و خدمات رابطه معنادار مستقیم آماری وجوددارد و نیز بین فاصله از مرکز شهرستان و رفاه اجتماعی روستاها رابطه معنادار غیرمستقیم آماری وجود دارد.