تحلیلی بر میزان رضایتمندی شهروندان از پایداری و سرزندگی محیط زیست شهری با تأکید بر دسترسی به خدمات شهری (نمونه موردی: شهر نورآباد ممسنی)
چکیده
از زمان شکلگیری تمدنهای انسانی تا سال1900 از هر هشت نفر، تنها یک نفر در مناطق شهری زندگی میکردند، اما در قرن حاضر، بیش از60 درصد از جمعیت جهان شهرنشین شدهاند. علیرغم این رشد بیسابقهً شهرنشینی، پایداری و سلامتی شهرها کاهش یافته و «کیفیت زندگی» ساکنان را تحت تأثیر قرار داده است. هدف از این پژوهش، شناسایی شاخصهای پایداری شهری و بررسی میزان رضایتمندی شهروندان شهر نورآباد از سرزندگی محیط زندگی خودشان میباشد. پژوهش با استفاده از روش پیمایشی و مطالعات میدانی (تهیه پرسشنامه) در محدودهی 3 ناحیه از شهر نورآباد ممسنی انجام گرفته و فرضیههای تحقیق بوسیله تجزیه و تحلیل آماری با نرمافزار spss و با بهرهگیری از آزمونهای خی دو و باینومیال مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل شده از تحقیق نشان میدهد که میزان رضایتمندی شهروندان با توجه به خروجی آزمون خی دو در سطح پائینی قرار دارد و همچنین نسبت مشاهده شده در دسترسی به مراکزی چون فضای سبز و مراکز تفریحی و ورزشی پائین است. سرزندگی و پایداری شهری تنها میتواند محصول زنجیرهای از اقدامات منطقی، هماهنگ و برنامه- محور باشد. از اینرو تأمین آن منوط به در جریان داشتن این اندیشه در کلیه سلسلهمراتب طرحها و برنامهریزی شهری است.