تأثیر تغییر تکنیک استارت دو سرعت بر سختی اندام تحتانی در دونده های سرعت
چکیده
در تکنیک های مختلف استارت دامنۀ حرکتی مفصل و بازوی اهرم عضله تغییر می کند که این عوامل ممکن است در میزان سختی پا و مفاصل تأثیرگذار باشند. هدف این پژوهش بررسی اثر سه تکنیک بلند، متوسط و کوتاه در استارت دو سرعت بر سختی اندام تحتانی بود. 15 مرد ورزشکارعضو تیم دوومیدانی دانشگاه (میانگین سن3±24 سال، میانگین قد 5/10±170 سانتیمتر و میانگین جرم 5/7±75 کیلوگرم) انتخاب شدند.موقعیت مکانی نشانگرها و نیروهای عکس العمل زمین، بهترتیب، با استفاده از دوربین با سرعت تصویربرداری 200 هرتز و صفحۀ نیروسنج جمعآوری شدند. سختی پا با محاسبۀ نسبت حداکثر نیروی عمودی عکس العمل زمین به تغییرات طول پا در حین اجرای مهارت بر اساس مدل جرم - فنر خطی و سختی مفاصل زانو و مچ پا با محاسبۀ نسبت گشتاور عضلات به جابه جایی زاویهای مفصل بهدست آمد. نتایج نشان می دهد بین میانگین سختی در هر سه تکنیک تفاوت معنی دار وجود دارد (001/0p=). میانگین سختی پا در استارت بلند حدود 8/16% از استارت متوسط و 48% از استارت کوتاه بیشتر بود. همچنین سختی مچ پا و زانو در استارت بلند، در مقایسه با استارت متوسط و استارت کوتاه، افزایشی معنیدار داشت. نتیجهگیری کلی این است که تغییر تکنیک استارت دو سرعت از بلند به کوتاه بر سختی اندام تحتانی اثر دارد؛ بنابراین ممکن است سختی پا و مفاصل عوامل تأثیرگذار در رکورد دو سرعت در اثر تغییر تکنیک استارت باشد که باید در طراحی برنامه های تمرینی به آنها توجه قرار گیرد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- منصور اسلامی — دانشگاه مازندران
- عفت حسین زاده — دانشگاه مازندران