مقایسه ی برخی آیین های سوگواری مردم کرمانشاه با آیین های سوگواری در شاهنامه
چکیده
ایرانیان از دیرباز برای انجام کارهای گوناگون، آیینها و روش های ویژه ای داشتهاند که امروزه بیشتر آن ها فراموش شده است. نشانی از این آیینهای فراموش شده را میتوان در برخی از روستاها و شهرهایی که هنوز بر پایه ی شیوههای کهن زندگی میکنند، بازیافت. پرسش بنیادین این نوشتار آن است که آیا می توان هم سانی ای میان آیین های شاهنامه با آنچه امروز در استان کرمانشاه برگزار می شود، بازجُست؟ بر این پایه با جستار در سه آیین مردمان روستاهای کرمانشاه که در سوگِ درگذشتگان انجام میدهند و با یادکرد شواهدی از اشعار محلّی که به زبان کردی کرمانشاهی سروده شده است، به بررسی تطبیقی این اعمال با سه نمونه از آیینهای سوگواری در شاهنامه که از آنها با عنوان «خروش مغانی»، «بستن زنّارخونین» و «گیسو بریدن» یاد شده است، پرداختهایم. نتیجه ی پژوهش، نشاندهنده ی نزدیکی شگفت انگیز آیین های کهن ایرانی و سنّت های سوگواری کرمانشاهیان است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- غلامرضا سالمیان — استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه رازی کرمانشاه
- خلیل کهریزی — دانشجوی کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کرمانشاه