تبیین چرخه ی الگوی توسعه ی گردشگری سلامت در مناطق روستایی ایران (با تاکید بر چشمه های آب گرم)
چکیده
امروزه به گردشگری سلامت به ویژه گردشگری آبگرم توجه شایانی میشود که بنیاد این نوع گردشگری، شرایط طبیعی است. ایران با برخورداری از چشمههای متعدد آبگرم، پتانسیل خوبی دارد. بسیاری از این چشمهها در مناطق روستایی واقع شده اند که نیازمند برنامهریزی راهبردی فضایی برای بهرهبرداری مناسب هستند؛ بنابراین، ابتدا نیازمند شناخت الگوی توسعه هستیم. در این مقاله با بهرهگیری از چرخه ی حیات باتلر، ابتدا، الگوی توسعه ی گردشگری سلامت در چهار مرحله ی اکتشاف، درگیری، توسعه و تثبیت تبیین شد. سپس شاخصهای امکانات فیزیکی، تسهیلات عمومی، خدمات درمانی، نیروی انسانی و محل استقرار محوطه های آبگرم طراحی و با کمک کارشناسان سلامت هر منطقه میزان اهمیت آن ها ارزیابی شد. برای واکاوی چشمههای آبگرم، ابتدا کشور به 8 منطقه ی جغرافیای تقسیم و از 66 چشمه ی آبگرم شناسایی شده در روستاهای سراسر کشور، 16 دهنه با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب و دادهها به روش پیمایشی گردآوری شدند. یافتهها نشان داد که 40 درصد از چشمههای مورد مطالعه در مرحله ی اکتشاف قرار دارند و تاکنون سرمایهگذاری خاصی روی آن ها صورت نگرفته است و عمده ی این چشمهها در جنوب شرق کشور واقع شده است.