توصیف ساختمان فعل در گویش کوهشهری (همراه با معرفی کاربرد گونه ای متفاوت از ساختمان فعل مجهول در این گویش)

نجمه دری، سید مهدی خیراندیش، زینب مریدی

چکیده

این مقاله به توصیف ساختمان فعل در گویش کوه­شهری می­پردازد. منطقه­ی کوه­شهری شامل چند روستا است، که در جنوب شرق شهرستان منوجان واقع شده­است. این منطقه دارای سه گویش بنکی، تیابی و سرگرویی می­باشد که تفاوت بسیار اندکی با هم دارند.در این مقاله شناسه­های فعلی و جای قرار گرفتن آن­ها، ستاک یا ماده­ی فعل، صفت مفعولی و پیشوندهای فعلی در حوزه­ی ساختمان فعل بررسی شده­است؛ نتیجه بررسی­های به دست آمده نشان می­دهد که شناسه­های فعل لازم با متعدّی دراین گویش متفاوت است. در ادامه صرف فعل در تمام صیغه­ها در حوزه­ی فرمول ساختمانی گروه­های مختلف فعلی(ساخت­های مختلف فعل در سه زمان گذشته، حال و آینده)، ساختمان مجهول، عامل سببی و مصدر معرفی شده­است. در این گویش فعل در تمام صیغه­ها و زمان­ها صرف می شود. هم­چنین صورت صرف شده­ی فعل در بعضی از زمان­ها و ساخت­ها ممکن است مشترک باشد. ساختمان مجهول در گویش کوه­شهری با ساختمان این فعل در زبان معیار تفاوت دارد.از این رو مراحل مختلف ساخت و انواع معنایی آن دراین گویش در فصل جداگانه­ای در مقاله­­ی حاضر تحلیل و بررسی گردیده­است.