بررسی اثر ارتفاع بر میزان ترسیب کربن گونه درمنه دشتی (atremisia sieberi besser) در مراتع کوهستانی کیاسر استان مازندران
چکیده
به منظور بررسی اثر ارتفاع بر میزان ذخیره کربن خاک تحت زیتوده و پوشش گیاهی گونه درمنه دشتی (artemisia sieberi besser) در مراتع کیاسر استان مازندران، سه طبقه ارتفاعی (1000-500، 1500-1000 و 2000-1500) در نظر گرفته شد. نمونهبرداری از پوشش گیاهی به صورت منظم- تصادفی با استقرار سه ترانسکت 100 متری در هر یک از مراتع مورد مطالعه صورت گرفت. سپس در طول هر ترانسکت 10 پلات 1×1 متر مربعی مستقر گردید. جهت تعیین کربن گیاه و کربن خاک به ترتیب از روشهای احتراق و والکی- بلک استفاده گردید. نتایج حاصل از تجزیه واریانس دادههای مربوط به درصد پوشش تاجی، میزان بیوماس اندام هوایی و زیرزمینی و همچنین میزان ترسیب کربن اندام هوایی، زیرزمینی و خاک پای گونه درمنه دشتی (30-0سانتیمتر) در سه طبقه ارتفاعی مورد مطالعه نشان داد که کلیه فاکتورهای مورد بررسی در ارتفاعات مختلف دارای اختلاف معنی داری در سطح 1% میباشند و هر چه ارتفاع افزایش مییابد، درصد پوشش تاجی، میزان بیوماس و میزان ترسیب کربن نیز زیاد میشود. همچنین از بین اندام هوایی، زیرزمینی و خاک پای گونه درمنه دشتی، مقدار ترسیب کربن خاک در هر سه طبقه ارتفاعی اول، دوم و سوم به ترتیب با 32/9، 93/10 و 08/13 تن در هکتار بیشتر از اندام هوایی و زیرزمینی بوده است. در مجموع نتایج نشان داد که در هر سه طبقه ارتفاعی مورد مطالعه، بیش از 90% درصد از کل کربن ترسیب شده به صورت کربن آلی خاک و مابقی آن در زیتوده گیاهی قرار دارد.