مقایسه اثرات داروهای ضد کوکسیدیایی مادورامایسین و سالینومایسین برفراوانی اووسیست ها دفع شده و بازدهی تولید در جوجه های گوشتی
چکیده
برای مقایسه تاثیر داروهای کوکسیدیواستات سالینومایسین و مادورامایسین بر میزان دفع اووسیست وعملکرد تولید جوجه های گوشتی ١٨٠ قطعه جوجه گوشتی یک روزه از سویه 308 ross انتخاب و به ٤ گروه تقسیم شدند. به طوری که هر گروه مشتمل بر ٣ زیر گروه تکرار ١٥ قطعه ای بود.گروه های درمانی 1و2 به ترتیب به عنوان گروه های دریافت کننده maduramicin و salynomycin و گروه های3و4 بترتیب به عنوان کنترل مثبت و منفی در نظر گرفته شد. گروه تحت درمان یک و دو از روز اول تا سه روز قبل از خاتمه آزمایش (سن ٤٣ روزگی) به ترتیب از داروی maduramicin و salinomycin همراه با غذا دریافت می کردند. جوجه های تمام گروه ها به غیر از گروه کنترل منفی (گروه 4) از راه دهان و با مقدار ٥/٠ میلی لیتر از سوسپانسیون حاوی مخلوطی از اووسیت های چهارگانه آیمریائی شایع در ایران شامل اووسیست eimeria acervulina، e.maxima، e.necatrix و e.tenella مورد تلقیح قرار گرفتند. تعداد اووسیست دفع شده در هر گرم مدفوع از 7 تا 16روز پس از تلقیح مورد شمارش قرار گرفت. به منظور ارزیابی شاخص های تولید نیز تمام جوجه های هر تکرار و غذای مصرفی در هر گروه تکرار به طور هفتگی توزین شد و میزان افزایش وزن، غذای خورده شده و ضریب تبدیل غذائی(fcr) و تلفات در هر تکرار و گروه محاسبه شد و در جداول مخصوص ثبت گردید. نتایج حاصله نشان داد که مصرف داروی کوکسیدیواستات بطور قابل ملاحضه ای باعث کاهش دفع اووسیست (مخصوصاً maduramicin) در هر گرم مدفوع(o.p.g) گردیده است (05/0>p). اثر maduramicin بر افزایش وزن و افزایش میزان خوراک مصرفی نسبت به salinomycin مشهود بود و در برخی هفته ها معنی دار شد. (05/0>p) اختلاف میان دو دارو در کاهش میزان تلفات معنی دار نبود (05/0