تأثیر ژئومورفولوژی بر ویژگی های فیزیکی، شیمیایی و مینرالوژیکی خاک های جنوب شهرستان اهر
چکیده
برای حفظ اراضی و افزایش امکان بهرهبرداری از خاک، آگاهی از ویژگیهای مختلف خاکها ضروری است. در این تحقیق ویژگیهای فیزیکی، شیمیایی و مینرالوژیکی خاک های جنوب شهرستان اهر مطالعه و همچنین تأثیر ژئومورفولوژی بر ویژگی های ذکر شده بررسی شده است. برای انجام این مطالعه، سه خاکرخ در لندفرم پدیمنت (ناحیه بالادست) و سه خاکرخ دیگر در لندفرم دشتسیلابی (ناحیه پاییندست) حفر گردید و خاک های تحت بررسی بر اساس کلید رده بندی 2006 رده بندی شدند. خاکرخهای واقع در پدیمنت در مقایسه با دشت سیلابی از تکامل بیشتری برخوردار هستند که بالا بودن درصد رس، مقدار نسبی رس کائولینیت و عمق سالوم مؤید این مطلب است. آهک در هر دو لندفرم عمدتاً از نوع خاکساختی است ولی آهک موروثی در خاکرخهای پدیمنت بیشتر از دشت سیلابی بوده و از بالا به پایین و با افزایش عمق نیز بر مقدار آنها افزوده میشود. یافتههای فیزیکی و شیمیایی نشان داد که در لندفرم پدیمنت بر خلاف دشتسیلابی، میزان قابلیت هدایتالکتریکی از سطح خاکرخ به طرف عمق، کاهش یافته و در هر دو لندفرم ازسطح به عمق خاکرخ، مقادیر واکنش افزایش و کربنآلی کاهش مییابند. تغییرات ظرفیت تبادل کاتیونی و مقدار کربنآلی در افقهای خاکرخ های دشتسیلابی در مقایسه با پدیمنت بیشتر بود. آنالیزهای مینرالوژیکی با xrd نشان داد که کانی های رس خاکرخها شامل: کلریت، مونت موریلونیت، ایلیت، کائولینیت و کوارتز میباشد.