بررسی آزمایشگاهی تأثیر درصد نفوذپذیری بر روی بیشینه عمق آبشستگی در اطراف آب شکن های نوع باندال لایک
چکیده
باندال لایکها نوعی از سازههای محلی هستند که در بنگلادش نزدیک به شبه قاره هند به منظور بهبود کشتیرانی در رودخانههای آبرفتی احداث میگردند. این سازه یک نوع جدید از آب شکن هست که به صورت ترکیبی از یک آب شکن نفوذپذیر و نفوذناپذیر ساخته میشود. آبشستگی موضعی دماغه آب شکن، یکی از مسائل در طراحی این سازهها هست که به علت تنگ شدگی مقطع جریان و وجود گردابههای قوی اتفاق میافتد. لذا تعیین عمق آبشستگی در طراحی این سازه بسیار مهم هست. با توجه به تحقیقات اندک در زمینه آب شکن های نوع باندال لایک در این مطالعه به بررسی تأثیر درصد نفوذپذیری بر روی بیشینه عمق آبشستگی در اینگونه آب شکن ها پرداخته شده است. آزمایش ها در شرایط آب زلال و با در نظر گرفتن 4 درصد نفوذپذیری و 4 دبی مختلف انجام گرفت. در همه آزمایشها طول آب شکن (l) و نسبت فاصله به طول آب شکن () ثابت و به ترتیب برابر 20 درصد عرض کانال و 3 در نظر گرفته شده است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که بیشینه عمق آبشستگی در اطراف آب شکن های بسته به مراتب بیشتر از باندال لایکها هست. کمترین مقدار کاهش عمق نسبی آبشستگی در باندال لایکها نسبت به آب شکن بسته 16/34% هست که این مقدار کاهش در نفوذپذیری 30% و عدد فرود 24/0 و بیشترین مقدار 82/94% هست که در نفوذپذیری 64% و عدد فرود 18/0 محاسبه شده است.