تاثیر شکل اراضی بر ویژگی های میکرومورفولوژیک خاک در دشت تبریز
چکیده
در این تحقیق به منظور مطالعه تاثیر شکل اراضی بر ویژگیهای میکرومورفولوژیک خاک در واحدهای فیزیوگرافی مختلف اراضی پست، دشت، دشت دامنهای، دشت آبرفتی رودخانهای و تپه، پنج خاکرخ در ناحیهای از دشت تبریز واقع در غرب این شهرستان بین َ9 °38 تا 12َ °38 عرض شمالی و °46 تا َ6 °46 طول شرقی، مورد بررسی قرار گرفته است. رژیم رطوبتی منطقه مورد مطالعه اریدیک ضعیف و رژیم حرارتی مزیک بوده و ارتفاع آن از سطح آزاد دریا 1350متر می باشد، نمونهها از افقهای مختلف انتخاب وبصورت دستخورده و دستنخورده جهت مطالعات فیزیکی، شیمیایی و میکرومورفولوژیکی برداشته شد و مورد تجزیه قرار گرفت. خاکهای مذکور بر اساس ویژگیهای مورفولوژیک، فیزیکی و شیمیایی و کلید ردهبندی 2010 در رده اریدیسول و انتیسول، تحت ردههای سالید، آرجید، کلسید و اورتنت و زیرگروههای calcic haplosalids، xeric natrargids، xeric haplocalcids و xeric torriorthent ردهبندی شدند. همچنین مشاهدات میکرومورفولوژیکی نشاندهندهی تاثیر شکل اراضی یا واحدهای مختلف فیزیوگرافی در تشکیل نمودهای خاکساختی بوده و پوششهای رسی در خاکرخهای بالادست با وجود توسعهیافتگی کمتر در اطراف ذرات درشت مشاهده میشود. ذرات و میکروکریستالهای آهک در تمام خاکرخها پراکنده بوده و نشاندهنده جوان بودن خاکهای مذکور است. نسبت ذرات درشت به ریز در خاکرخهای بالادست به علت جوانتر بودن و تاثیر کم فرایندهای خاکساختی، بزرگتر از نسبت آن در خاکرخهای پایین دست است. ندول ها و اکسیدهای آهن و منگنز نیز در تحتالارض اکثر خاکرخها مشاهده میشود. ریزساختار مکعبی در خاکرخهای پاییندست نسبت به خاکرخهای بالادست دارای توسعهیافتگی بیشتر بوده که بیانگر الگوی پراکنش انولیک در بالادست و پورفیریک در پایین دست می باشد.