ویژگی های آوایی و دستوری گویش لکی منطقه صحنۀ کرمانشاه
چکیده
قوم لک یکی از اقوام اصیل ایرانی است. بیشتر محققان، گویش لکی را یکی از گویشهای کهن و شاخص زبان کُردی به شمار آوردهاند؛ برخی از پژوهشگران لُر زبان نیز، این گویش را از جمله گویشهای لُری و برخی دیگر آن را زبانی مستقل پنداشتهاند. نگارندگان در این پژوهش میکوشند ابتدا با توجّه به خصوصیات زبانی، موقعیت جغرافیایی و فرهنگی قوم لک، این مسأله را که گویش لکی در شمار گویشهای کُردی یا لُری است، روشن کنند؛ سپس ویژگیهای آوایی و دستوری این گویش(مطالعۀ موردی: منطقۀ صحنه) را بهدست دهند
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- سید آرمان حسینی آب باریکی — دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید مدنی اذربایجان
- فرزانه مظفریان — استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد فیروزآباد