اشتقاق و اعتبارسنجی توابع انتقالی طیفی نقطه¬ای در گستره vis-nir-swir به منظور تخمین نگهداشت آب در خاک
چکیده
توابع پارامتریک نگهداشت آب در خاک از پارامترهای مهم برای مدلهای حفاظت آب و خاک میباشند. هدف از انجام این پژوهش، امکانسنجی استفاده از اطلاعات طیفی خاک به منظور اشتقاق توابع انتقالی طیفی برای برآورد مقدار نگهداشت آب در خاک بود. از اینرو، بازتاب ابرطیفی خاک در گستره مرئی، مادون قرمز نزدیک و میانی (2500-350 نانومتر) با استفاده از دستگاه اسپکترورادیومتر اندازهگیری و پس از انجام (پیش)پردازشهای لازم، همبستگی بین باندها با مقدار رطوبت خاک به ازای پتانسیلهای ماتریک 15000-، 10000-، 5000-، 3000- و 330- سانتیمتر مورد بررسی قرار گرفت. سپس توابع انتقالی به روشهای رگرسیون حداقل مربعات جزئی (plsr) و plsr توأم با نمونهبرداری مجدد (bagging-plsr) پیریزی و تحت عنوان توابع انتقالی طیفی نقطهای (pstfs) نامگذاری شدند. نتایج نشان داد توابع انتقالی طیفی توانایی قابل قبولی برای برآورد مقدار نگهداشت آب در خاک دارند. توابع انتقالی طیفی حاصل از روش plsr دارای دقت نسبتاً بیشتری (cm3 cm-3 022/0-012/0rmse=) در مقایسه با توابع بدست آمده از روش bagging-plsr (cm3 cm-3 029/0-012/0rmse=) برای برآورد مقدار رطوبت حجمی خاک در هر یک از پتانسیلهای ماتریک خاک بودند. از طرفی، در هر دو روش مقدار رطوبت خاک در پتانسیلهای ماتریک 15000- ، 10000- و 5000- با دقت بیشتری نسبت به مقدار رطوبت در پتانسیلهای ماتریک 3000-، 1000- و 330- سانتیمتر برآورد شد. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که توابع انتقالی طیفی میتوانند به عنوان یکی از روشهای غیر مستقیم برای مطالعه وضعیت نگهداشت آب در خاک به ویژه در مکشهای بالاتر مورد استفاده قرار گیرند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- ابراهیم بابائیان — دانشجوی دکتری؛ گروه خاکشناسی؛ دانشگاه تربیت مدرس؛ تهران؛ ایران
- مهدی همایی — استاد گروه خاک¬شناسی؛ دانشکده کشاورزی؛ دانشگاه تربیت مدرس؛ تهران؛ ایران
- علی اکبر نوروزی — استادیار؛ بخش سنجش از دور؛ پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری؛ تهران؛ ایران