تأثیر کوبیدگی خاک مسیرهای چوبکشی بر متغیر ریختشناسی و تخصیص زیتودۀ خشک نهال بلندمازو quercus castaneifolia c.a.m در شرایط گلخانه ای
چکیده
کوبیدگی شدید خاک تأثیرات مهمی بر کارکردهای اکوسیستمی خاک دارد. مقاومت زیاد خاک به نفوذ، ریشهدوانی و نفوذ ریشهها را کاهش میدهد و سبب کاهش جذب آب و مواد غذایی میشود. در این تحقیق، این فرضیه که افزایش مقاومت به نفوذ سبب تأثیر منفی بر متغیرهای ریخت شناسی نهال، تخصیص زیتوده و معماری نهال اثرگذاری بر الگوهای اندام هوایی و زیرزمینی میشود، آزمون شد. تأثیر فشردگی خاک در خاک دارای بافت لوم تا رسی- لومی با شرایط بهینه از نظر آب در یک مقیاس پیوستۀ مقاومت به نفوذ (1/0-0/1 مگاپاسکال) بر تخصیص زیتوده و معماری نهالهای گونه بلندمازو بررسی شد. با افزایش مقاومت به نفوذ، مقادیر مربوط به اندامهای زیرزمینی شامل زیتودۀ تر و خشک (ریشه اصلی و جانبی) بهطور معنیداری کاهش یافتند. نتایج نشان داد که افزایش تراکم خاک سبب الگوهای متفاوت تخصیص رشد در اندام هوایی و زیرزمینی (نرخ زیتودۀ ساقه، نرخ زیتودۀ برگ، نرخ زیتودۀ ریشه، نسبت زیتودۀ ریشه به اندام هوایی، طول ساقۀ خاص، طول ریشۀ خاص و نسبت زیتودۀ خشک ریشۀ جانبی به اصلی) و تغییرات معماری در نهال نشده است. میتوان نتیجه گیری کرد که در خاکهای با بافت لوم به بافت خاک رس- لومی با شرایط بهینۀ آب و خاک و مقاومت به نفوذ تا 0/1 مگاپاسکال، افزایش فشردگی خاک سبب تغییرات معنیدار در الگوهای تخصیص رشد در اندام هوایی و زیرزمینی نهال بلندمازو نمیشود و به این ترتیب سبب میشود که متغیر معماری کمتر از اندازه / رشد، به افزایش تراکم خاک حساس باشد که از این رو پیش بینیکنندۀ قابل اعتمادی برای اندازه / رشد نیست.