تعیینکنندههای روشهای مدیریتی علفهای هرز در مزارع گندم استان خراسان رضوی
چکیده
در این مقاله تلاش شده است تا با استفاده از روش تحلیل چندپاسخه(mca) و بهرهگیری از الگوی لاجیت، عوامل اقتصادی، اجتماعی، فنی و رفتاری موثر بر به کارگیری روشهای مختلف مدیریت علفهای هرز در مزارع گندم180 نفر از کشاورزان استان خراسان رضوی در سال 1387 بررسی شود. نتایج نشان داد که متغیر درآمد سالانه ی کشاورز دارای تاثیر مثبت و معنادار در احتمال به کارگیری روشهای کنترل شیمیایی، مکانیکی و تناوب زراعی برای مدیریت علفهای هرز دارد. افزون بر این متغیرهای میزان تجربه ی کشاورز در کشت گندم، مالکیت مزرعه، میزان سطح زیرکشت گندم و درصد خسارت علفهای هرز به محصول گندم تاثیر مثبت و معنادار و ویژگی چندساله بودن علفهای هرز نیز تاثیر منفی و معناداری بر به کارگیری روش کنترل شیمیایی علفهای هرز دارد. متغیرهای تعداد افراد خانوار، مبارزه در مرحله ی رشد رویشی علفهای هرز، درصد خسارت علفهای هرز و شاخص آگاهی از مقاومت به سموم شیمیایی تاثیر مثبت و معنادار و متغیرهای سن کشاورز و تعداد قطعه های مزارع گندم نیز تاثیر معنادار و منفی بر به کارگیری روش مکانیکی برای مدیریت علفهای هرز دارد. هم چنین تجربه ی کشت گندم، مالکیت مزرعه و میزان سطح زیرکشت گندم تاثیر مثبت و معناداری بر به کارگیری تناوب زراعی برای کنترل علفهای هرز دارد. با توجه به یافتهها، تلاش سیاستگزاران بخشکشاورزی برای یاری بیش تر به کشاورزان در جهت به کارگیری روشهای مدیریت علفهای هرز در قالب دانش بومی به ویژه مدیریت تلفیقی علفهای هرز و افزایش آگاهی کشاورزان در پیوند با روشهای مدیریتی علفهای هرز پیش نهاد شده است.