کالبدشناسی و پرتونگاری استخوان های ناحیه قلم و انگشتان شتر یک کوهانه

عبدالواحد معربی، جمال نوری نژاد، یزدان مظاهری، پریان منجزی بختیاری

چکیده

آگاهی از ویژگی­های کالبدشناسی و پرتونگاری استخوان­های ناحیه­ی قلم، انگشتان، اندام­های سینه­ای و لگنی شتر یک کوهانه در تشخیص بیماری­ها و ناهنجاری­های آن­ها جهت درمان مؤثر و رضایت­بخش اندام­های سینه­ای و لگنی مهم و ضروری است. هدف از انجام این مطالعه، دستیابی به جزئیات رادیوگرافی و کالبدشناسی ساختارهای استخوان­های ناحیه­ی قلم و انگشتان شتر یک کوهانه بود. در این پژوهش از انتهای دیستال اندام­های سینه­ای و لگنی راست و چپ (بلافاصله بعد از مچ دست و مچ پای) پنج نفر شتر یک کوهانه نر استفاده شد. نتایج آناتومیکی به شرح زیر مشخص شد: وجود یک زائده­ی کف پایی در انتهای پروگزیمال قلم اندام پایی، وجود شیار بین قرقره­ای عمیق، وجود ستیغ سهمی ناقص در سطح کف دستی (کف پایی)، عدم وجود استخوان­های فرعی قلم و استخوان کنجدی دیستال. اگرچه آناتومی استخوان­های ناحیه­ی قلم و بندهای انگشتان شتر یک کوهانه تفاوت­های جزئی و شباهت­های بسیاری را بین اندام­های سینه­ای و لگنی نشان داد، اما این استخوان­ها در شتر یک کوهانه شباهت­های اندک و اختلاف­های آشکاری را با سایر نشخوارکنندگان اهلی دارا بودند. نتایج رادیوگرافی مطالعه­ی حاضر نشان داد که استخوان اصلی قلم اندام لگنی به واسطه­ی وجود یک زائده­ی کف پایی انتهای پروگزیمال که در نماهای جانبی و پشتی - کف پایی دیده می­شود، از اندام سینه­ای قابل تمایز است. در نماهای پشتی کف دستی و پشتی کف پایی شیار بین قرقره­ای عمیقی در استخوان قلم دیده شد. به دلیل عدم وجود استخوان­های فرعی قلم و استخوان کنجدی دیستال، نماهای جانبی و پشتی کف دستی (کف پایی) به عنوان بهترین حالت گماری­ها جهت این نواحی پیشنهاد می­شود. ولی در ناحیه­ی مفصل قلمی- بند انگشتی، علاوه بر نماهای فوق، نماهای مایل به دلیل وجود استخوان کنجدی پروگزیمال ضروری بود.