مطالعه اثر محافظتی آلوئه ورا بر تغییرات هیستولوژیک و هیستومتریک بیضه موش صحرایی دیابتی
چکیده
در بیماری دیابت ساختار و عملکرد اندامهای زیادی ار جمله ساختار بافتی بیضه تغییر مییابد. برخی از عوامل ضد دیابتی و محافظ، سبب کاهش هیپرگلیسمی و اختلالات ناشی از آن میگردند و میتوانند سبب کاهش عوارض جانبی دیابت و استرس اکسیداتیو در بیضه گردند. آلوئه ورا دارای اثرات مختلفی از جمله کاهش قند خون است. با این پیش فرض، در مطالعه حاضر، اثر محافظتی آلوئه ورا بر ساختار بافتی بیضه موش دیابتی مورد مطالعه قرار گرفت. بدین منظور 25 سر موش صحرایی نر بالغ در محدوده وزنی 240-220 گرم در پنج گروه پنجتایی تقیسم شدند: 1-گروه شاهد: موش های این گروه سالم و در شرایط طبیعی تا پایان دوره نگهداری شدند- گروه دیابتی: در این گروه، موش ها با تزریق mg/kg60 استرپتوزتوسین از طریق تزریق داخل صفاقی دیابتی شدند و هیچ گونه داروی دیگری دریافت نکردند. 3- گروه دیابتی دریافت کننده آلوئه ورا: در این گروه موش های دیابتی روزانه mg/kg300 به مدت 7 هفته آلوئه ورا از طریق خوراکی (گاواژ) دریافت کردند. 4- گروه دیابتی دریافت کننده انسولین: در این گروه موش های دیابتی در طول دوره نگهداری به میزان mg/kg60 انسولین دریافت نمودند. 5- گروه شاهد دریافت کننده آلوئهورا: موش های این گروه سالم و روزانه mg/kg300 ژل آلوئهورا از طریق خوراکی (گاواژ) دریافت نمودند. پس از پایان 7 هفته، موشها وزنکشی و قند خون آنها اندازهگیری شد و سپس با کلروفرم آسانکشی و بیضههای آنها برداشت گردید. در ابتدا وزن بیضهها و سپس حجم آنها با استفاده از روش جابجایی آب محاسبه گردید. جهت مطالعه بافت شناسی، از هر یک از بیضه ها نمونههایی به ضخامت حداکثر 5/0 سانتیمتر برداشت گردید. پس از تثبیت نمونهها در فرمالین 10 درصد، با استفاده از روش معمول تهیه مقاطع بافتی پارافینی، برشهایی به ضخامت 6-5 میکرومتر تهیه و مورد رنگآمیزی h&e قرار گرفتند. نتایج به دست آمده نشان داد که میانگین قطر لولههای اسپرمساز، ارتفاع اپیتلیوم لولههای اسپرمساز، میانگین تعداد سلول های اسپرماتوژنیک و سرتولی در هر لوله اسپرمساز به میزان قابل توجهی در موشهای صحرایی دیابتی نسبت به گروه شاهد کاهش می یابد. ولی در گروه دیابتی دریافت کننده آلوئهورا همانند گروه دیابتی دریافت کننده انسولین این تغییرات ساختاری در بافت بیضه به طور معنی داری کاهش یافت. وزن موشهای صحرایی دیابتی نیز در گروه های درمانی افزایش معنی داری داشت. بنابراین ژل آلوئه ورا به طور مستقیم یا غیر مستقیم دارای اثر محافظتی قابل توجهی بر ساختار بیضه موش های دیابتی می باشد.