مطالعه شاخص های خون شناسی و نشانه های درمانگاهی پیروپلاسموز در اسب های اصیل عرب اهواز
چکیده
پیروپلاسموز اسب ها، به بیماری حاصل از دو تکیاخته خونی، تیلریا اکوئی و بابزیا کابالی، اطلاق می شود که با گزش کنه های آلوده منتقل گردیده و به اشکال فوق حاد، حاد، تحت حاد و مزمن بروز میکند. این بیماری به عنوان یکی از عوامل چالش برانگیز نقل و انتقال بینالمللی اسبها شناخته میشود. هدف از مطالعهی حاضر، بررسی شاخصهای خون شناسی و نشانه های درمانگاهی در پیروپلاسموز اسب های اصیل عرب منطقهی اهواز است. در این پژوهش، پس از معاینهی بالینی از 59 رأس اسب اصیل عرب (14 اسب بیمار و 45 اسب به ظاهر سالم) نمونه خون وداجی اخذ و شمارش کامل سلول های خونی روی نمونه ها انجام شد. برای تشخیص آلودگی به عوامل بیماری از روشهای بررسی میکروسکوپی و آزمون multiplex pcr استفاده شد. در نمونههای گرفته شده، تنها تیلریا اکوئی شناسایی شد. اسب ها براساس نتایج آزمون pcr و نشانههای درمانگاهی به سه گروه (شاهد، آلوده و بیمار) تقسیم شدند. سپس نشانههای درمانگاهی و تغییرات خونشناسی در گروه های تعریف شده بررسی شدند. نتایج نشان می دهد که پیروپلاسموز اسب ها موجب کمخونی در گروه بیمار می گردد، در حالی که در گروه آلوده، تفاوت آشکاری با گروه شاهد مشاهده نمیشود. تب، زردی یا رنگپریدگی مخاطی، فراوانترین یافتههای درمانگاهی در اسبهای بیمار بود. همچنین به نظر میرسد استرس نقش به سزایی در تشدید نشانههای پیروپلاسموز در اسبان اصیل عرب اهواز دارد. در این مطالعه برای نخستین بار آلودگی به تیلریا اکوئی به روش pcr در اسبان اصیل عرب اهواز تأیید شد. از آنجا که استان خوزستان از دیرباز یکی از کانون های پرورش اسب به ویژه اسب اصیل عرب در ایران بوده و امروزه پرورش اسب در این منطقه به یک صنعت تبدیل شده است و با توجه به اهمیت پیروپلاسموز در صنعت اسب داری و زیان اقتصادی ناشی از آن، به نظر می آید که می بایست توجه بیشتری به این بیماری و تلاش برای پیشگیری و درمان آن در استان خوزستان صورت گیرد.