برآورد تابع مصرف بخش خصوصی در اقتصاد ایران طی دوره ( 1385-1338)
چکیده
نظریه اقتصادی مختلف در زمینه های گوناگون ، یکی از موضوعات مورد توجه اقتصاددانان در زمینه مصرف ، طرح نظریههای متفاوت وجدال برانگیز در علم اقتصاد، این پرسش را به ذهن متبادر می سازد که در تبیین رفتار معرفی جامعه ، پیشبینی و برنامهریزیها کدام یک از مشوق توابع مصرف کینز ، فریدمن ، دوزنبری ، مادیگلیانی و جزء اینها معیار و ملاک قرار گیرد انتخاب هر یک از این موارد ، بالطبع پیامدهای گوناگون را به ارمغان می آورد و هدف ما در این پژوهش ، تخمین و تحلیل تابع مصرف بخش خصوصی با استفاده از روش همگرایی و یوهانسن و جوسیلیوس در طول دوره 1338 ـ 1385 برای اقتصاد ایران می باشد. نتایج تجربی اقتصادسنجی نشان می دهد که در طول دوره مورد مطالعه ، مصرف هر دوره با در آمد واقعی و در آمد واقعی در دوره قبل رابطه مستقیم دارد و تورم دوره آتی اثر منفی روی مصرف دوره فعلی دارد و مصرف با نرخ بهره رابطه غیر مستقیم دارد بدین معنی که افزایش نرخ بهره باعث کاهش مصرف و افزایش پس انداز می شود در ضمن مصرف هر دوره با افزایش سطح عمومی قیمتها در آن دوره کاهش می یابد و در طول دوره مورد مطالعه ، میل نهایی به مصرف بلند مدت 14% می باشد و بر اساس داده های در آمد و مصرف دوره قبل تنظیم می شود در ایران به طور مناسبتری توضیح دهنده رفتار مصرفی است و بدین روی در سیاستگذاریهای اقتصادی ، طراحی و نگارش تابع مصرف بدین صورت توصیه می گردد.