حذف یون فلزی نیکل(ii) از محلول های آبی به وسیله جاذب نانوساختار mcm-41 اصلاح شده با نمک فلزی zncl2
چکیده
سنتز جاذب mcm-41 به روش هیدروترمال در حضور اتانول بهعنوان حلال و ماده فعال سطحی کمکی و در محیط قلیایی انجام پذیرفت. جاذب معدنی zncl2-mcm-41 به روش پیوند کووالانسی با توزیع مواد در حلال تولوئن و از اندرکنش بین ذرههای zncl2 با گروههای سیلانول روی دیوارۀحفرههای mcm-41 تهیه شد. تعیین مشخصات این جاذب با استفاده از آزمایشهای جذب نیتروژن، xrd، طیف سنجی ftir و sem انجام شد. سطح فعال mcm-41بر اساس معادلۀbet برابر با m2/g 1099 بهدست آمد که پس از تثبیت ذرههای zncl2 روی سطح mcm-41 این مقدار به m2/g 602 کاهش یافت. اثر پارامترهای دما، ph، زمان تماس و غلظت اولیۀیون نیکل(ii) بر روی میزان جذب یون نیکل(ii) بررسی گردید. ایزوترم جذب لانگمویر بهتر از ایزوترم فروندلیچ رفتار دادههای تجربی را پیشبینی نمود که نشان دهندۀجذب تکلایه و همگن یون نیکل(ii) روی جاذب معدنی سنتز شده است. در شرایط بهینه، بیشترین ظرفیت جذب یون نیکل(ii) با استفاده از ایزوترم جذب لانگ مویر mg/g 303 بهدست آمد. بررسی سینتیک فرایند نشان داد که جذب یون نیکل(ii) روی جاذب zncl2-mcm-41 را مدل شبه مرتبه دوم بهتر از مدل شبه مرتبه اول پیشبینی میکند ایزوترم دوبینین رادوشکوویچ انرژی آزاد فرایند برابرkj/mol 8/9 بدست آمد که بیانگر شیمیایی بودن مکانیسم جذب یون نیکل(ii) روی جاذب سنتز شده است.