مقاله

گردشگری شهری به مثابه راهبرد توسعه خلاق در بافت های فرسوده

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

ظهور نظریات توسعه درون زا از اوایل قرن بیستم تاکنون، نیاز به مرمت بافت های فرسوده درونی شهرها را الزامی می کند. بافت های فرسوده به دو دسته کلی واجد ارزش و فاقد ارزش تقسیم می شوند. جدیدترین رویکردهای مرمتی، با توجه به بیانیه ها و منشورهای جهانی، با جامع نگری، سعی در تکیه بر میراث موجود در بافت های فرسوده واجد ارزش و تلفیق اقتصاد و فرهنگ و احیای پایدار بافت های تاریخی از طریق تعیین نقش آنها در سازمان فضایی شهر دارد. یکی از رویکردهای مطرح در این زمینه، رویکرد گردشگری در برنامه ریزی شهری است. این مقاله ضمن معرفی مفهوم توسعه خلاق با بررسی دو نمونه موردی محله «تئودوس استیونز و لیدا همیلتون»، و اسکله «کلارک» سعی در معرفی رویکرد گردشگری به عنوان ابزاری کارآمد جهت دستیابی به توسعه خلاق و برشمردن تعدادی از اصول آن را دارد.

نویسندگان و وابستگی سازمانی
  1. محسن رفیعیان — کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری
  2. محمدرضا بمانیان — دکتری معماری، عضو هیئت علمی دانشکده معماری دانشگاه تربیت مدرس
  3. مجتبی رفیعیان — دکتری شهرسازی، عضو هیئت علمی دانشکده شهرسازی دانشگاه تربیت مدرس

اسناد مشابه