سازمان مجاهدین خلق (منافقین): توهم قدرت - شکست در استراتژی
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- محمد درودیان — محقق
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
مجاهدین خلق، نام سازمانی است که در اواسط دهه 1340 با هدف مبارزه با حکومت پهلوی تشکیل شد. سازمان مجاهدین خلق، پس از پیروزی انقلاب تا خرداد1360، می کوشید وانمود کند که همراه مردم و مدافع حقوق آنان است، اما رفته رفته به رویارویی مستقیم با نظام جمهوری اسلامی پرداخت و در30 خرداد1360 ب
در جریان منازعات کم شدت، همواره بین اختلافات داخلی و وقوع جنگ میان کشورها رابطه مستقیمی وجود دارد. تقریباً در هر دوره تاریخی، وجود اوضاع ناآرام داخلی قدرت های خارجی را برای مداخله وسوسه کرده است. در جریان وقوع انقلاب در یک کشور، گروه های انقلابی ضعیف یا گروه هایی که به ائتلاف با
سازمان مجاهدین خلق از جمله گروههای سیاسی مخالف جمهوری اسلامی است که همواره مدعی سرکوب عوامل خود توسط نظام اسلامی و مظلومنمایی در این زمینه بوده است. از سویی نظام اسلامی نیز برخورد با اعضای این سازمان را نتیجه عملکرد خود آنها میداند. سنجش و تطبیق عملکرد جمهوری اسلامی در قبال سا
هدف: این مقاله بررسی علل و مفهوم منازعه سیاسی در گفتمان سازمان مجاهدین خلق ایران اختصاص دارد. پرسشهای اصلی پژوهش عبارتند از اینکه اولاً علل و منشاء منازعه سیاسی در گفتمان سازمان مجاهدین خلق چیست و ثانیاً در گفتمان سازمان چه ادراک و فهمی از مفهوم منازعه وجود دارد؟روششناسی پژوهش
مقاله حاضر با بهرهگیری از چارچوب نظری میشل فوکو و روش تحلیل گفتمان تاریخی، به بررسی فرایند تولید سوژه «مجاهد» در سازمان مجاهدین خلق ایران در دهههای ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ میپردازد. مسئله اصلی پژوهش آن است که چگونه سازمان مجاهدین خلق توانست از طریق مجموعهای از تکنیکهای انضباطی، جوانان ر
محمد حنیفنژاد، سعید محسن و اصغر بدیعزادگان در سال ۱۳۴۴ سازمان مجاهدین خلق را تأسیس کردند. نام این سازمان در ابتدا نهضت مجاهدین خلق بود. سازمان در ابتدا مخالف ورود زنان بود؛ اما از سال ۱۳۴۸ عضویت زنان بهعنوان پوشش امنیتی در برابر ساواک و برابری با دیگر رقبای سیاسی موردپذیرش قرا