نقش قدرت های بزرگ در پایان جنگ ایران و عراق
چکیده
با مطالعه خط مشی سیاست قدرت های بزرگ در قبال جنگ ایران و عراق می توان ادعا کرد اگرچه آمریکا و شوروی در مورد پیروزی عراق با هم هم عقیده نبودند، اما در این مورد که ایران به هیچ وجه نباید پیروز این جنگ باشد هیچ اختلاف نظری نداشتند. هرچند گزینه مطلوبتر برای هر دو قدرت «جنگ بدون پیروز» بود. از این رو، استدلال مقاله پیش رو این است که با توجه به برتری نظامی ایران در عملیات والفجر 8 و تصرف فاو و همچنین عملیات کربلای 5 و پیشروی تا شرق بصره، قدرت های بزرگ در این نقطه به اشتراک نظر رسیدند که توازن جنگ به نفع ایران به هم خورده و ادامه جنگ با شکست عراق همراه خواهد بود. در نتیجه هرچه سریع تر ایران می باید مهار شده و جنگ به پایان برسد. بنابراین، این دو قدرت جهانی با استفاده از ابزارهای دیپلماتیک، حمایت های بی دریغ تسلیحاتی از عراق، تحریم های تسلیحاتی و نفتی ایران و دخالت مستقیم نظامی (از سوی آمریکا) تمام توان خود را در وادار ساختن ایران به پذیرش آتش بس و پایان دادن به جنگ به کار بردند.