مقایسه آستیگماتیسم حاصل از جراحی کاتاراکت با روش های فیکو و اکستراکسپولار در بیمارستان امیرکبیر اراک
چکیده
مقدمه: کاتاراکت یکی از بیماری های مهم و عمده در انسان است. میزان شیوع کاتاراکت در سنین 74-65 سالگی به 50 درصد و در بالای 75 سالگی به حدود 70 درصد می رسد. درمان قطعی کاتاراکت جراحی است که به روش های مختلف اینتراکپسولار، اکستراکپسولار و فیکو انجام می شود. جراحی کاتاراکت عوارض مختلفی از جمله خونریزی، گلوکوم، تیرگی کپسول خلفی و آستیگماتیسم بعد از عمل را به دنبال دارد. این مطالعه جهت مقایسه آستیگماتیسم حاصل از دو روش جراحی فیکو و اکستراکپسولار طراحی شده است. روش کار: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی دو سویه کور است. 112 بیمار با تشخیص کاتاراکت به صورت تصادفی در دو گروه a و b تحت عمل جراحی قرار گرفتند. در گروه a جراحی به روش فیکو انجام شد که برش کوچک در حدود 2/3 میلی متر روی قرنیه داده شده و نیاز به بخیه ندارد اما در روش اکستراکسپولار برش10-9 میلی متر داده شده و احتیاج به بخیه زدن دارد. سپس این بیماران در سه نوبت قبل از عمل ، یک هفته و دو ماه بعد از عمل جراحی، کراتومتری شده و میزان آستیگماتیسم آنها تعیین شد. تجزیه و تحلیل داده ها توسط آزمون تی مستقل و تی زوج صورت گرفت و 05/0p ). میانگین آستیگماتیسم یک هفته بعد از عمل جراحی در گروه فیکو d 72/0±11/1 (05/0p<) و در گروه اکستراکسپولارd 46/1±99/3 بود (05/0p<) و میانگین آستیگماتیسم دو ماه بعد از عمل جراحی در گروه فیکو d 71/0±0/1 و در گروه اکستراکسپولارd 29/1± 28/3 به دست آمد(05/0 p<). نتیجه گیری: میزان آستیگماتیسم ایجاد شده دو ماه بعد از عمل در گروه فیکو d21/0 و در گروه اکستراکپسولار d38/2 بود که دارای اختلاف معنی دار می باشد. سایر متغیرها از جمله سن، شماره لنز ، جنسیت و چشم تحت عمل جراحی (راست یا چپ) در ایجاد آستیگماتیسم تأثیر ندارد.