مقاله

مقایسه اثرات کاربرد کوتاه مدت سیدر و اسفنج مدروکسی پروژسترون استات بر بازده تولید مثلی میش های عربی در خارج فصل تولیدمثلی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

تعداد 52 رأس میش عربی 5-2 ساله در قالب طرح کاملا تصادفی به 3 گروه سیدر 6 روزه، اسفنج مدروکسی پروژسترون استات 6 روزه و کنترل (فاقد سیدر و اسفنج) تقسیم شدند. در دو گروه درمانی همزمان با برداشت سیدر و اسفنج پروژسترونی، میزان 600 واحد هورمون گونادوتروپین جفتی مادیان آبستن به صورت عضلانی تزریق شد و سپس به ازاء هر 5 رأس میش یک رأس قوچ سالم و بارور جهت تشخیص فحلی و جفتگیری معرفی شد. میزان القای فحلی، زمان بروز فحلی، بازگشت به فحلی، باروری، بره¬زایی، طول آبستنی، چندقلوزایی، میانگین وزن بره¬ها و غلظت پروژسترون سرم خون در تیمارهای آزمایشی مورد مطالعه قرار گرفتند. میزان القای فحلی در گروه¬های کوتاه مدت سیدر و اسفنج به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود (05/0>p). اختلاف معنی¬داری از لحاظ میزان بروز فحلی در دو گروه درمانی یافت نشد (05/0p). بیشترین میزان بروز فحلی در تیمارهای کوتاه مدت سیدر و اسفنج، به ترتیب 48-36 ساعت و 60-48 ساعت پس از خروج این ابزارها مشاهده گردید.

نویسندگان و وابستگی سازمانی
  1. پروین صارمی نژاد — دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی دام، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
  2. صالح طباطبائی وکیلی — گروه علوم دامی - دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
  3. مرتضی مموئی — گروه علوم دامی - دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
  4. خلیل میرزاده — گروه علوم دامی - دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
  5. محمد بوجارپور — گروه علوم دامی - دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

اسناد مشابه