مقایسه خصوصیات تجزیه پذیری ماده خشک و پروتئین نسبتهای مختلف علوفه به کنسانتره در جیره با استفاده از سیستم های cncps و norfor
چکیده
به منظور تعیین پتانسیل و مقایسه ارزش غذایی نسبتهای مختلف دانه باقلا در جیره، آزمایشی در دو مرحله انجام شد. در مرحله اول فراسنجه¬های تجزیه¬پذیری و مقادیر ناپدید شدن ماده¬ خشک ¬کنجاله¬ها در 0، 2، 4، 8، 16، 24، 48 ،72 و 96 ساعت پس از تغذیه با استفاده از روش کیسه¬های نایلونی تعیین شد. تجزیه¬پذیری موثر (در سرعت عبور 2% ) ماده خشک و پروتئین در جیره¬های با نسبت کنسانتره بیشتر به طور معنی¬داری بالاتر بود(05/0p˂). مرحله دوم آزمایش اندازه¬گیری بخش¬های مختلف پروتئین بر اساس سیستم کربوهیدارت و پروتئین خالص کرنل(cncps) و سیستم norfor بود. نتایج نشان داد در بخش a و 1b دانه باقلا حاوی بیشترین و علوفه یونجه خشک دارای کمترین مقدار بود(05/0p˂). مقدار 2b در جیره با نسبت 75 درصد کنسانتره بیش از سایر تیمارهای حاوی کنسانتره(05/0p>) بود. با توجه به نتایج تنها تفاوت مشاهده شده در میزان 3 bمربوط به علوفه خشک یونجه بود که مقدار آن بطور معنی¬داری بیشتر از سایر تیمار بود. با افزایش درصد علوفه جیره کاهش در مقدار scp و افزایش در مقدار pdcp مشاهده شد(05/0p˂)، با این وجود تفاوت بین مقدار scp دانه باقلا و جیره¬های 75 و 50 درصد کنسانتره معنی دار نبود(05/0p>). نتایج نشان داد دانه باقلا به دلیل داشتن پروتئین و انرژی بالا می¬تواند به عنوان یک خوراک دومنظوره در تغذیه نشخوارکنندگان، در مناطقی که به وفور کشت می¬شود، توصیه شود.