تعیین میزان صحت تشخیص استرپتوکوک پنومونیه در آزمایشگاه های تشخیص طبی با روش های فنوتایپی و مولکولی
چکیده
سابقه و هدف: استرپتوکوکوس پنومونیه یکی از مهم ترین پاتوژن های باکتریائی و عضوی از استرپتوکوک های ویریدانس بشمار می رود. تشخیص صحیح و تمایز این باکتری از سایر باکتری های مشابه، اهمیت بسیاری در اپیدمیولوژی بالینی و روند مقاومت های آنتی بیوتیکی پنوموکوک دارد. در این مطالعه میزان صحت تشخیص استرپتوکوک پنومونیه در آزمایشگاه های تشخیص طبی با روش های فنوتایپی و ژنوتایپی مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: ایزوله های بالینی که توسط آزمایشگاه های تشخیص طبی به عنوان پنوموکوک شناسایی شده بودند، دریافت و به آزمایشگاه منتقل شد. پس از خالص سازی کلنی ها، تعیین هویت بیوشیمیایی با استفاده از آزمون های حساسیت به اپتوچین و حلالیت در صفرا انجام گردید. dna ایزوله ها با استفاده از کیت استخراج شده و تعیین هویت مولکولی از طریق آزمون pcr برای تشخیص ژن lyta انجام شد. یافته ها: پس از تعیین هویت مجدد، در نهایت 50 ایزوله به عنوان پنوموکوک واقعی شناسایی شده و 60 ایزوله دیگر شامل 3 کوکوباسیل گرم منفی، 7 استرپتوکوک غیرآلفاهمولیتیک و 50 استرپتوکوک ویریدانس بودند. بیش ترین میزان اشتباه در تشخیص پنوموکوک، مربوط به عفونت های تنفسی و چشمی بود. تمام 50 ایزوله که به عنوان پنوموکوک شناسایی شده بودند، از نظر ژن lyta مثبت بوده و ایزوله های مقاوم به اپتوچین از نظر ژن lyta منفی بودند. نتیجه گیری: در این مطالعه، میزان خطا در تشخیص پنوموکوک 55 درصد تعیین شد. به نظر می رسد استفاده از دیسک های اپتوچین به تنهائی و عدم انجام آزمایشات تکمیلی و فقدان کنترل کیفی مناسب، علل اصلی عدم تشخیص درست پنوموکوک در ایران است. تشخیص غلط باعث اطلاعات اپیدمیولوژیک نادرست، درمان های غیرضروری و افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی در باکتری می شود. رعایت مسائل فوق الذکر و حضور یک متخصص میکروب شناسی در آزمایشگاه بیمارستان می تواند بسیار موثر باشد.