بررسی سطوح سرمی واسپین و کمرین در موش های آزمایشگاهی مبتلا به دیابت نوع ۲ و درمان شده با داروهای آنتی دیابتی متفورمین و آکاربوز
چکیده
زمینه و هدف: واسپین و کمرین هورمونهای بافت چربی هستند که در برخی اختلالات از جمله دیابت میزان آن ها در سرم تغییر مییابد. در این مطالعه اثر دو داروی آنتیدیابتی متفورمین و آکاربوز و همچنین ترکیب آن ها بر غلظت سرمی واسپین و کمرین در موش های صحرایی مبتلا به دیابت نوع 2 بررسی شد. مواد و روشها: 30 موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی در 5 گروه قرار گرفتند که 4 گروه به دیابت نوع2 مبتلا شدند، سه گروه از دیابتیها به ترتیب با متفورمین، آکاربوز و ترکیب دو دارو به مدت شش هفته درمان شدند. وزن بدن، گلوکز ناشتا، هموگلوبین گلیکه، پروفایل لیپید، واسپین و کمرین سرم اندازهگیری شد. اطلاعات آماری با استفاده از نرم افزار spss تحلیل گردید. نتایج به صورت میانگین± انحراف معیار گزارش و اختلاف آماری با 05/0>p معنی دار در نظر گرفته شد. نتایج: نتایج در این مطالعه نشان داد سطح واسپین و کمرین در گروه کنترل دیابتی نسبت به گروه کنترل نرمال به طور معنیداری به ترتیب کاهش (001/0p=) و افزایش (004/0p=) داشت و درمان در هر سه گروه درمان شده موجب افزایش معنیداری در میزان واسپین سرم شد (0001/0p=)، اما درمان با متفورمین موجب کاهش معنیداری در میزان کمرین در این گروه شد (036/0p=). در این مطالعه گلوکز ناشتا و هموگلوبین گلیکه و پروفایل لیپید در گروه تحت درمان با هر دو دارو کاهش بیشتری را نشان داد. نتیجه گیری: متفورمین و آکاربوز احتمالا از طریق افزایش سطح سرمی واسپین موجب کاهش مقاومت به انسولین میشوند.