مقایسه اثر عسل طبیعی و متفورمین بر هیستوپاتولوژی پانکراس موش های صحرائی مبتلا شده به دیابت با استرپتوزوتوسین
چکیده
زمینه و هدف: استفاده از آنتی اکسیدانهای طبیعی رویکرد جدیدی در کنترل بیماری دیابت است. در این مطالعه اثر عسل طبیعی (به عنوان یک آنتیاکسیدان قوی) با داروی متفورمین (یک داروی متداول برای بیماران دیابتی) بر تغییرات بافتی پانکراس در موشهای صحرائی مبتلا به دیابت مقایسه گردید.مواد و روشها: سی موش صحرائی نر در محدودهی وزنی 220-180 گرم به صورت تصادفی به شش گروه تقسیم شدند؛ :c رت های سالم دریافتکننده آب مقطر (ml 5/0)، :ch سالم دریافت کننده عسل (g/kg b.w 1)، :dc دیابتی دریافتکننده آب مقطر (ml 5/0)، :dh دیابتی تحت تیمار عسل طبیعی (g/kgb.w1)، :dm دیابتی تحت تیمار متفورمین (mg/kg100) و :dmh دیابتی تیمار شده با عسل و متفورمین. دیابت با تزریق استرپتوزوتوسین (stz) به میزان mg/kg, i.p 65 القاء شد.حیوانات به مدت یک ماه به طور روزانه گاواژ شدند. پس از پایان دوره درمان، پانکراس حیوانات خارج گردید و پس از طی مراحل تثبیت، آمادهسازی و رنگآمیزی به روش h&e; مورد مطالعه قرار گرفتند.نتایج: دیابت باعث کاهش معنی داری (001/0p<)در قطر جزایر و تعداد جزایر لانگرهانس در گروه کنترل دیابت نسبت به گروههای کنترل گردید. قطر جزایر در گروه dmhنسبت به گروه dh و گروه dm به تنهایی افزایش معنیداری (05/0p<) نشان داد. همچنین آثار آتروفی جزایر و تخریب هسته در گروه dc مشهود بود و در گروه های تحت تیمار شاهد بهبودی این عوارض بودیم