نقش مسیر پیام دهی درون سلولی wnt/β-catenin در القاء و باز برنامه نویسی سلول های زاینده بدوی رت به سلول های بنیادی پرتوان
چکیده
سلولهای زایندهی بدوی(pgcs)، پیش سازهای تک توان گامتها هستند. pgcsها میتوانند در شرایط آزمایشگاه، به نوعی از سلولهای بنیادی پرتوان تبدیل شوند که اصطلاحا به آنها سلولهای زایندهی جنینی اطلاق میشود. pgcsها همچنین میتوانند چنین پرتوانی را در بدن موجود زنده، کسب نموده و تشکیل تومورهای سرطانی نمایند. تحت شرایط کشت اختصاصی، pgcها میتوانند به سلولهای زایندهی جنینی(egc)، باز برنامه نویسی شوند که قادرند مارکرهای کلیدی پرتوانی مانند pou5f1 (oct4)، sox2 و nanog را بیان کنند. یک روش برای استخراج سلولهای egc، دستکاری مسیرهای پیام دهی درون سلولی است که در القای پرتوانی، ایفای نقش میکنند. مسیر پیام دهی wnt/β-catenin، نقشهای بسیاری در فرآیندهای مختلف سلولی همچون تکثیر، تمایز، مهاجرت، زنده مانی، آپوپتوز و پرتوانی، ایفا میکند. برای القای پرتوانی و بازبرنامه نویسی pgcها به سلولهای زایندهی جنینی، مسیر پیام دهی wnt/β-catenin باید فعال گردد که استفاده از ریز مولکولها یکی از روشهای رسیدن به این هدف است. گلیکوژن سنتاز کیناز 3 (gsk3)، یکی از مهمترین مولکولهای مسیر مرکزی wnt است که مهار آن با ریز مولکول chir99021، میتواند موجب فعال شدن این مسیر شود اما جهت باز برنامه نویسی pgcها به سلولهای زایندهی جنینی، کافی نیست. برای دستیابی به راندمان بالا، همزمان با فعال سازی مسیر مرکزی wnt، مسیر پیام دهی mapk نیز باید با استفاده از ریز مولکولهایی همانند pd0325901 مهار شود. بنابراین، فعال کردن مسیر مرکزی wnt و مهار همزمان مسیر mapk، میتواند منجر به القای پرتوانی در pgcهای رت شده و آنها را به سلولهای زایندهی جنینی، باز برنامه نویسی کند.