مقایسه تاثیرلرزش موضعی و تمرین تقویتی عضلات شکمی بر ضخامت چربی موضعی شکم در زنان جوان سالم
الهام فاطمی، elham fatrmy neuromuscular rehabilitation research center, semnan university of medical sciences, semnan, iran1- دانشگاه علوم پزشکی سمنان، مرکزتحقیقات توان بخشی عصبی عضلانی، گروه فیزیوتراپی امیرهوشنگ بختیاری، amirhoshang bakhtiary neuromuscular rehabilitation research center, semnan university of medical sciences, semnan, iran1- دانشگاه علوم پزشکی سمنان، مرکزتحقیقات توان بخشی عصبی عضلانی، گروه فیزیوتراپی راهب قربانی، raheb ghorbani research center of physiology and social determinants of health, department of community , medicine, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iran2- دانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده پزشکی، مرکزتحقیقات فیزیولوژیو تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، گروه پزشکی اجتماعی پریناز وهابی، parinaz vahabi physiotherapy group, rehabilitation faculty, semnan university of medical sciences, semnan, iran3- دانشگاه علوم پزشکی سمنان،دانشکده توان بخشی،گروه فیزیوتراپی سحر معصومی، sahar masomi physiotherapy group, rehabilitation faculty, semnan university of medical sciences, semnan, iran3- دانشگاه علوم پزشکی سمنان،دانشکده توان بخشی،گروه فیزیوتراپی زهرا سلیمانیان، zahra solemanian physiotherapy group, rehabilitation faculty, semnan university of medical sciences, semnan, iran3- دانشگاه علوم پزشکی سمنان،دانشکده توان بخشی،گروه فیزیوتراپی
چکیده
سابقه و هدف: چاقی یکی از مشکلات سلامتی دردنیاویک عامل خطرسازبرای ابتلاء به بیماری های قلبی عروقی می باشد. از تمرینات تقویتی به منظورکاهش ضخامت چربی موضعی استفاده می شود. هم چنین در مطالعات زیادی تاثیر لرزش عمومی بدن بر کاهش ضخامت چربی تایید شده است، اما مطالعه ای درباره تاثیر لرزش موضعی برضخامت چربی موضعی انجام نشده است. هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر لرزش موضعی باتمرین تقویتی عضلات شکمی برضخامت چربی موضعی شکم در زنان جوان سالم بود. مواد و روش ها: این تحقیق تجربی برروی54 خانم جوان سالم که دچار چاقی یا افزایش وزن بودند انجام شد. این نمونه هابه صورت تصادفی در سه گروه کنترل،گروه لرزش موضعی،گروه تمرین تقویتی عضله شکم(سه بار درهفته وبه مدت 12هفته) قرارگرفتند. قبل وبعد از 12 هفته مداخله، ضخامت چربی موضعی شکم و دور کمر اندازه گیری شده و بین گروه ها مقایسه صورت گرفت. یافته ها:میانگین وانحراف معیار ضخامت چربی قبل وبعدازمداخله نشان دادکه ضخامت چربی به طورمعنی داری درگروه لرزش موضعی(05/0p<) و گروه تمرین تقویتی (05/0p<) کاهش یافت. هم چنین میانگین تغییرات ضخامت چربی موضعی شکم درگروه لرزش موضعی از گروه تمرین تقویتی بیش تر بود(05/0p<). میانگین تغییرات دور کمر در سه گروه تفاوت معنی داری را نشان نداد(155/0=p). نتیجه گیری:این مطالعه نشان دادکه لرزش موضعی وتمرین تقویتی شکم سبب کاهش ضخامت چربی موضعی شکم در زنان جوان سالم می شود. نتایج هم چنین نشان داد که لرزش موضعی درمقایسه باتمرین تقویتی عضلات شکمی تاثیر بیش تری برکاهش ضخامت چربی موضعی دارد
سابقه و هدف: چاقی یکی از مشکلات سلامتی دردنیاویک عامل خطرسازبرای ابتلاء به بیماریهای قلبی عروقی میباشد. از تمرینات تقویتی به منظورکاهش ضخامت چربی موضعی استفاده میشود. همچنین در مطالعات زیادی تاثیر لرزش عمومی بدن بر کاهش ضخامت چربی تایید شده است، اما مطالعهای درباره تاثیر لرز
مقالهکومشمریم حیاتی، 1- بیمارستان تامین اجتماعی قزوین، بخش فیزیوتراپی مینو خلخالی زاویه، 2- دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دانشکده توان بخشی، گروه فیزیوتراپی طاهره محمدی پناه، 1- بیمارستان تامین اجتماعی قزوین، بخش فیزیوتراپی
سابقه و هدف: علی رغم شیوع چاقی، راه حل ایمن و کم هزینه برای کاهش وزن (به خصوص به طورموضعی) وجود ندارد. تحریک الکتریکی به عنوان یک روش موثر در کاهش ضخامت چربی موضعی مطرح گردیده است. هدف ما بررسی تاثیر تحریک الکتریکی بر ضخامت چربی زیرپوستی شکم در زنان سالم بود. مواد و روش ها: این ت
سابقه و هدف: علیرغم شیوع چاقی، راه حل ایمن و کم هزینه برای کاهش وزن (بهخصوص بهطورموضعی) وجود ندارد. تحریک الکتریکی بهعنوان یک روش موثر در کاهش ضخامت چربی موضعی مطرح گردیده است. هدف ما بررسی تاثیر تحریک الکتریکی بر ضخامت چربی زیرپوستی شکم در زنان سالم بود. مواد و روش ها: این
مقدمه: به فاصله گرفتن دو بخش عضله راست شکمی بیش از 2 تا 7/2 سانتیمتر، دیاستازیس رکتی گفته میشود که میتواند فعالیتهای شکمی مانند تنفس، ادرار کردن و زایمان را تحت تأثیر قرار دهد و ممکن است وضعیت بدنی را تغییر دهد و ناحیه کمری لگنی را مستعد آسیب نماید. با توجه به اهمیت تمرین درم
زمینه و هدف: دیازتازیس رکتی، یکی از مشکلات شایع بعد از زایمان است که در اثر کشیدگی فاسیای بین دو بخش عضله راست شکمی ایجاد میشود. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر آنی انقباض عضلات شکمی بر فاصله بین دو بخش عضله رکتوس شکمی صورت گرفت. روش بررسی: این مطالعه بهصورت مورد - شاهدی بر روی 40
مقالهکومشنرگس پوریافر، narges pouriafar neuromuscular rehabilitation research center, faculty of rehabilitation sciences, semnen university of medical sciences, iranian social security organization, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، مرکز تحقیقات توانبخشی عصبی-عضلانی، دانشکده توانبخشی و سازمان تامین اجتماعی رزیتا هدایتی، rozita hedayati neuromuscular rehabilitation research center, faculty of rehabilitation sciences, semnan university of medical sciences, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، مرکز تحقیقات توان بخشی عصبی- عضلانی، دانشکده توان بخشی امیر هوشنگ بختیاری، amir hushang bakhtiari neuromuscular rehabilitation research center, faculty of rehabilitation sciences, semnan university of medical sciences, semnan, iranدانشگاه علوم پزشکی سمنان، مرکز تحقیقات توان بخشی عصبی- عضلانی، دانشکده توان بخشی راهب قربانی
سابقه و هدف: افراد مبتلا به کمردرد، دچار کاهش ضخامت عضله عرضی شکمی می باشند. هدف از انجام این تحقیق مقایسه تأثیر تمرین فرو بردن شکم به داخل (abdominal hollowing) و هم انقباضی عضلات شکم با هم (abdominal bracing) بر ضخامت عضله عرضی شکمی در زنان مبتلا به کمردرد غیراختصاصی بود. مواد