سوال اساسی پژوهش حاضر این است که با توجه به تعارضات ایجاد شده در روابط دو کشور بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، عامل اصلی و یا مهمترین عامل بهبودی روابط ایران و عربستان در فاصله زمانی 1367 تا 1377 ه.ش چه می باشد.
سوال اصلی پژوهش حاضر این است که با توجه به سردی و تیرگی روابط ایران و عربستان در دهه 67 - 1357 ، علت اصلی تیرگی روابط دو کشور در مقطع زمانی یاد شده چیست ؟بنابراین برای پاسخگویی به پرسش اصلی این رساله سه فرضیه مطرح می شود: الف - تحول در ماهیت و اهداف نظام سیاسی ایران علت اصلی تیرگ
روابط دو کشور جمهوری اسلامی ایران و عربستان به دلیل اهمیت نقش و جایگاه دوکشوردر سطح منطقه همواره دارای اهمیت زیادی بوده است. روابط و سیاست خارجی هر دوکشور مشحون از رقابت و همکاری یا تضاد و وفاق بوده است وگرچه برحسب مقتضیات مقطعی، گاهی جنبه همکاری و زمانی جنبه رقابت و تعارض داشته
مجمع الجزایر بحرین که در طول تاریخ همواره بخشی از قلمرو ایران بوده نام مجموعه جزایری است به وسعت 706 کیلومتر مربع که با بیش از ?? درصد جمعیت شیعه در جنوب خلیج فارس و در همسایگی قطر و عربستان سعودی قرار دارد .این کشور با هیچ کشوری مرز خاکی نداشته و فقط با یک پل به نام ملک فهد، به
در سال 2011 منطقه خاورمیانه و شمال افریقا با تحولاتی مواجه شد که در طی ان زین العابدین بن علی در تونس، حسنی مبارک در مصر، معمر قذافی در لیبی، علی عبدالله صالح در یمن سرنگون شدند. همچنین اعتراضات در سوریه و بحرین حالت فرسایشی به خود گرفت. در طول این مدت روابط کشورهای ایران، عربستا
جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی همواره در طول تاریخ پرفراز و نشیب خود دائماً در تعارض سیاسی، نظامی، فرهنگی و ایدئولوژیکی با یکدیگر بوده و بر سر قرار گرفتن در موقعیت برتر، از هر جهت با هم رقابت داشته اند. از سوی دیگر اهمیت استراتژیک خلیج فارس و وجود بزرگترین منابع گازی و نفتی
نیروهای نظامی بریتانیا پس از صد و پنجاه سال سلطه بر خلیج فارس، در سال های پایانی دهۀ 1960 منطقه را ترک کردند. بر اساس دکترین نیکسون که در تاریخ 25 جولای 1969 در یک کنفرانس مطبوعاتی در گوام مطرح شد، دو دولت ایران و عربستان سعودی به عنوان دو قدرت ممتاز در منطقه، این فرصت را یافتند
روابط ایران با چین به‌گونه‌ای روزافزون در کلیت سیاست خارجی ایران اهمیت می‌یابد. با عنایت به این موضوع مقاله حاضر در پی تبیین متغیرهای شکل‌دهنده به این روابط است. به بیان دیگر پرسش کلیدی مقاله این است که چه متغیرهایی به روابط ایران و چین در وضعیت کنونی شکل می‌دهند؟ از نظر نویسنده،
روابط تاریخی ایران و چین، تحت تأثیر عوامل سیاسی، اقتصادی و فرهنگی، بر پایه تجارت و تبادل دانش و فرهنگ شکل گرفت. جاده ابریشم محور اصلی این مبادلات بود. با ظهور اسلام و گسترش آن در آسیای مرکزی، روابط ایران و چین وارد مرحله تازه‌ای شد. حملات مغول در قرن هفتم، به تشکیل حکومت‌های ایلخ
ایران و عربستان روابط پر فراز و نشیبی را در دوران پیش و پس از انقلاب پشت سر گذاشتهاند. پیش از انقلاب، نقش آمریکا و پس از انقلاب در برخی برهه ها به واسطه نقش و سیاست های نخبگان حاکم، دو کشور به رغم عوامل داخلی، منطقه ای و بین المللی واگرایی، در جهت دوستی حرکت کردند. اما عوامل متع
ایران و عربستان روابط پر فراز و نشیبی را در دوران پیش و پس از انقلاب پشت سر گذاشتهاند. پیش از انقلاب، نقش آمریکا و پس از انقلاب در برخی برهه ها به واسطه نقش و سیاست های نخبگان حاکم، دو کشور به رغم عوامل داخلی، منطقه ای و بین المللی واگرایی، در جهت دوستی حرکت کردند. اما عوامل متع
ایران و عربستان به عنوان دو کشور تأثیرگذار منطقه خاورمیانه، در تاریخ تعاملات خود روابط پر فرازونشیبی را در میانه الگوی همزیستی، رقابت و تقابل سپری کرده‌اند. چنانچه قبل از انقلاب اسلامی در راﺳﺘﺎی اﻟﺰاﻣﺎت ﺳﻴﺎﺳﻲ و اﻣﻨﻴﺘﻲ منطقه، ملزم ﺑﻪ ﻫﻤﻜﺎری ﺑﺮای از ﺑﻴﻦ ﺑﺮدن ﺗﻬﺪﻳﺪات و ﺗﻀﻤﻴﻦ ﺑﻘﺎی نظ