بررسی عملیات حرارتی زیر صفر بر مقاومت سایشی فولاد ابزار تندبر m2
چکیده
فولاد تندبر m2 یکی از انواع فولادهای ابزار است که در صنعت ماشینکاری دارای کاربرد فراوان می باشد. نظر به بالا بودن هزینه ساخت ابزارهای برشی و غیراقتصادی بودن تعویض و تعمیر آنها در حین فرآیند ماشینکاری، بسیار مطلوبست که خواص مکانیکی این فولادها بهبود یافته و لذا عمر آنها طولانی تر گردد. بهینه کردن ساختار متالوژیکی فولادها از طریق انجام عملیات حرارتی مناسب ، یکی از روشهای دستیابی به این اهداف می باشد. در تحقیق حاضر به منظور تحقق بخشیدن به اهداف فوق، اثر عملیات حرارتی زیر صفر بر رفتار سایشی فولاد مذکور مورد بررسی قرار گرفته است . در این تحقیق پارامترهای موثر بر مقدار آستنیت باقیمانده نظیر دمای آستنیته، دمای کوئنچ، دمای بازگشت و سپس اثر عملیات حرارتی زیر صفر بر آنها مورد بررسی قرار گرفته است . نمونه های تهیه شده پس از عملیات حرارتی موسوم (کوئنچ + بازگشت)، عملیات سرد (co2) و عملیات سرد عمیق (n2) تحت بررسیهای متالوگرافی، آزمایش سختی سنجی، ضربه، تفرق اشعه ایکس و سایش قرار گرفتند و نیز سطوح سائیده شده و شکست بوسیله میکروسکوپ الکترونی بررسی شدند. در آزمایش سایش تاثیر متغیرهای سرعت ، مسافت و نیرو بر میزان کاهش وزن نمونه ها، تغییرات ضریب اصطکاک و رفتار سایشی آنها مطالعه گردید. نتایج حاصل از آزمایشها نشانگر آنست که عملیات حرارتی زیر صفر بواسطه تجزیه مارتنزیت و تشکیل کاربیدهای بسیار ریز اثرات مضوبی بر خواص مکانیکی فولاد m2 داشته و سختی و مقاومت سایشی آن را افزایش خواهد داد. در نتیجه، استفاده از این عملیات حرارتی باعث افزایش طول عمر مفید ابزارهای از جنس فولاد m2 نسبت به عملیات حرارتی موسوم می گردد.