تحلیل اقتصادی واحدهای پروازبندی گوساله در استان فارس
چکیده
گوشت به عنوان یک ماد غذایی مهم واساسی اهمیت ویژه ای در اغذیه مردم دارد. به نحوی که بیشتر افراد تمایل دارند بخشی از پروتئین مورد نیاز خود را از مصرف آن تامین کنند. از اینرو مقدار و کیفیت مصرف گوشت به عنوان شاخص کلی سلامت و توسعه اقتصادی ذکر شده است . افزایش روزافزون تقاضا، محدودیت ها و تنگناهای فراوان موجود بر سر راه عرضه لذا لازم است تنگناها و عوامل موثر بر عرضه آن شناسایی شود. استان فارس با دارا بودن بیش از 1048 واحد فعال و نیمه فعال پرواربندی از جایگاه ویژه ای در تولید گوشت قرمز برخوردار است . میزان تولید گوشت قرمز در این استان بالغ بر 58 هزار تن است . این در حالی است که در سالهای اخیر تعداد قابل ملاحظه ای از واحدهای پرواربندی گوساله، بدلایل عمدتا اقتصادی، متوقف شده است . در تحقیق حاضر سعی بر آن است که با بررسی وضعیت تولیدی و اقتصادی و پیشنهاد اعمال سیاست های مدیریتی مناسب آنها را به ادامه فعالیت تشویق نموده در این مطالعه ابتدا، توابع تولید واحدهای پرواربندی گوساله در مناطق مختلف استان فارس تخمین زده شد و، بررسی کشش و نواحی تولید پرداخته شد. سپس کارایی فنی واحدهای پرواربندی گوساله با استفاده از تخمین تابع تولید مرزی تصادفی متعالی مصاحبه گردید و نحوه تاثیر عوامل اقتصادی - اجتماعی موثر بر آن مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت . همچنین جیره های غذایی بهینه و نسبتا بهینه با استفاده از روش mga برای گوساله های پرواری تعیین گردید. داده های مورد بررسی با استفاده از روش پیمایشی و مصاحبه حضوری و بصورت مقطعی در سال 1376 از شهرستان های شیراز، مرودشت و کازرون به عنوان مراکز عمدتا تولید گوشت قرمز در استان جمع آوری گردید. نتایج حاصل از این مطالعه می توان بصورت زیر خلاصه نمود: -1 اکثر واحدهای پرواربندی گوساله در شهرستان مورد مطالعه از نهاده های تفاله چغندرقند، علوفه ذرت و کاه سفید به صورت غیراقتصادی متعالی نشان می دهد که واحدهای مورد مطالعه در استفاده از نهاده های تولید یکسان عمل نمی کنند. -2 میانگین کارایی فنی واحدهای پرواربندی گوساله، سه شهرستان شیراز، مرودتش و کازرون به ترتیب 0/75 و 0/94 و 0/69 برآورد گردید. بنابراین، پتانسیل نسبتا زیادی برای افزایش تولید گوشت قرمز از طریق بهبود کارایی فنی و مسدود ساختن شکاف بین بهترین تولیدکنندگان و سایر تولیدکنندگان وجود دارد. -3 جیره غذایی بهینه با استفاده از مدل برنامه ریزی ریاضی نشان داد که ترکیب این جیره ها برای گوساله های 100، 200، 350 و 450 کیلوگرمی شامل سبوس و تفاله چغندرقند می باشد -4 جیره های غذایی تقریبا بهینه با استفاده از مدل mga برآورد گردید که نشان می دهد این جیره ها دامنه انتخاب مدیران واحدهای پرواربندی را انتخاب جیره های غذایی زیادی می کند. در پایان با توجه به یافته های تحقیق پیشنهاداتی ارائه گردید.