بررسی فلورستیک مناطق شمال و غرب تهران
چکیده
تهران بزرگ کنونی که در 50 درجه و 17 دقیقه تا 50 درجه و 33 دقیقه طول جغرافیایی و 35 درجه و 36 دقیقه تا 35 درجه و 44 دقیقه عرض جغرافیائی قرار دارد و مورد بررسی فلورستیک این رساله است ، در حدود 700 کیلومتر مربع وسعت دارد و از شیب جنوبی ارتفاعات البرز در شمال شروع شده و تا دشت هموار جنوبی کهریزک گسترش می بابد. بیشترین سازه های شهری نیز در همین محدوده که بیش از 10 میلیون نفر در آن زندگی می کنند قرار دارد. گسترش بناها و تراکم و پیوستگی آنها، بخشهای صنعتی و تولیدی و همچنین جمعیت بیش از ظرفیت در این محدوده، جائی خالی برای رویش گیاهان و پوشش طبیعی در آن باقی نگذارده است . گیاهشناسان غربی در گذشته ای نه چندان دور در تهران آن زمان که محدودهء کوچکی در درون وسعت وسیع امروزی شهر بود، گیاهان چندی جمع آوری نموده اند که نام این گیاهان و موزه هائی که در آن قرار دارند را در آثار آنها می توان دید و در اینجا از ذکر آنها خودداری می شود. امروزه محلهای جمع آوری گیاهان آنها در زیر بتون و آسفالت محلهای پر جمعیت شهری قرار دارد. نام برخی از گیاهان و همچنین محلهای جمع آوری آنها از تهران را در فلور شرق (فلور اوریانتالیس) بوآسیه می توان دید. معروفترین این گیاهشناسانی که از تهران گیاه جمع کرده اند، بل آلن، گائوبا، رشینگر و چند نفر دیگر هستند. در بررسی فلورستیک این رساله که در فضای داخل شهر، زمین های آزاد فاقد بنا، کنار جویها، حاشیهء اتوبانها و توده های سنگی توچال، دربند، درکه، کوه دشته، چیتگر، ارتفاعات جنوبی تهران و کوه بی بی شهربانو و کهریزک صورت گرفته است . حدود 973 گونهء گیاهی از مجموع 1200 گونهء تهران بدست آمده است که در چند سال دیگر این گونه ها نیز بر اثر گسترش شهر محو و نابود می شوند .