بررسی حلالیت و استخراج برخی از داروهای نیتروژن دار (آرام بخش و خواب آور) در سیال فوق بحرانی دی اکسید کربن
چکیده
امروزه استفاده از سیال فوق بحرانی به عنوان یک حلال استخراج کننده، افزایش یافته است . مهمترین علت این امر، صرفه جویی در وقت و سرعت بالای این تکنیک است . در این تحقیق حلالیت داروهای کدئین، آتروپین، دیازپام، لورازپام و کاربامازپین در محدوده فشارهای 120-350 atm و محدوده دمایی 35-75 درجه سانتیگراد اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که خصوصیات فیزیکی و ساختمانی هرگونه بر روی حلالیت تاثیر می گذارد. در قسمت دیگر حلالیت مخلوط -9 نیتروآنتراسن و -2 متیل آنتراسن در سیال فوق بحرانی اندازه گیری شد. نتیجه کلی این بود که حلالیت هر جزء در حضور جزء دیگر افزایش می یابد و در واقع گونه با حلایت بیشتر اثر همترازکنندگی بر روی گونه دارای حلالیت کمتر دارد. حلالیت های اندازه گیری شده با استفاده از یک مدل نیمه تجربی تطبیق داده شدند و نتایج حاصله تطابق خوبی با داده های تجربی نشان می دادند. حلالیتهای به دست آمده با یک معادله نیمه تجربی تطبیق داده شد که مطابقت خیلی خوبی بین داده های تجربی و معادله بدست آمده وجود داشت . در قسمت سوم استخراج سه داروی لورازپام، کاربامازپین و دیازپام از دو ماتریس قرص و خرده شیشه انجام شد که بیشترین درصد بازیافت مربوط به لورازپام و کمترین آنها مربوط به دیازپام بود.