تکوین ساختاری و تکتونیکی سنگهای پالئوزوئیک -مزوزوئیک کمربند سنندج-سیرجان منطقه خبر (جنوب غربی بافت )
چکیده
منطقه مورد مطالعه در 260 کیلومتری جنوب غربی کرمان واقع شده است . از لحاظ تقسیمات زمین ساختی ایران تماما در پهنه سنندج-سیرجان واقع شده است . این منطقه تمام توالی چینه شناسی سنندج-سیرجان در بخش جنوبی را دارا میباشد. روند کلی منطقه از روند پهنه سنندج-سیرجان تبعیت نمی کند. علت این تغییر روند تاثیر خطواره عمان می باشد که باعث روند شرقی-غربی منطقه شده است . ساختار کلی منطقه از نوع فلسی می باشد. از شمال به جنوب چهارسری راندگی تشکیل شده است . مهمترین راندگی در این منطقه راندگی خبر می باشد. موقعیت و مختصات هر یک از راندگیها متفاوت است . در مناطق برشی هر یک از راندگیها چین های متفاوتی از قبیل چین های کششی، چینهای بسته خوابیده و چین های هم شیب خوابیده تشکیل شده است . چینهای کششی در دو موقعیت متفاوت نسبت به راندگیها قرار گرفته اند -1 چین های کششی که محورشان موازی روندراندگی ها می باشد. -2 چینهای کششی که محورشان زاویه زیادی با روند راندگیها می سازد. چین های بسته خوابیده و هم شیب خوابیده نیز موقعیتی شبیه گروه دوم چین های کششی گروه دوم و چین های بسته خوابیده و هم شیب خوابیده تحت تاثیر مولفه راستا لغز راستگرد راندگی ها شکل گرفته اند. با توجه به مطالعات میکروسکوپی نیز در خصوص نمونه های برداشت شده از مناطق برشی راندگی ها می توان تاثیر مولفه راستا لغز راستگرد را برای تمام راندگیها استنباط نمود. گسلش های نرمال و امتداد لغز نیز در ارتباط با مولفه راستالغز راستگرد میباشد. تکامل چینه شناسی این منطقه بخصوص در دوران مزوزوئیک به شدت متاثر از فعالیت گسل های بنیادین (مثل گسل خبر) بوده است . تغییر در ماهیت سنگ شناختی حوضه های ژوراسیک زیرین-میانی در فواصل کم حکایت از تاثیر فراوان گسل های پی سنگ و تاثیر فرازمین ها و فروزمین ها در این منطقه می باشد. تشکیل راندگی و به عبارت دیگر شروع ساختار فلسی در منطقه از الیگومیوسن می باشد. به سمت جنوب راندگیها جوانتر میشوند. از دیدگاه زمین ساختی منطقه مورد مطالعه فشارش همگرای راستگرد را بخوبی نشان می دهد عامل این رژیم زمین ساختی برخورد مایل ضلع باختری پهنه سنندج-سیرجان در امتداد زمین درز زاگرس با پلاتفرم عربی است که در اثر این برخورد تنش وارد به دو مولفه فشارشی و برشی توام تجزیه شده است . تنش فشارشی چین خوردگی و راندگی و تنش برشی عامل مولفه راستا لغزی راستگرد در پهنه سنندج-سیرجان شده است .