مطالعه فلورستیک و اکولوژیک رویشهای پارک ملی بمو استان فارس
چکیده
پارک ملی بمو با وسعت 48 هزار هکتار از تاریخ 1350 تحت این عنوان از طرف سازمان محیط زیست حفاظت گردیده است این پارک در شمال شهر شیراز و چسبیده به آن قرار دارد. حداکثر ارتفاع از سطح دریا 2660 متر و حداقل 1500 متر می باشد. بررسی آب و هوایی به روش دمارتن و آمبرژه نشان می دهد که آب و هوای منطقه معتدل و نیمه خشک می باشد میانگین بارندگی کمتر از 200 میلی متر در سال و میانگین دما در سردترین ماه سال 4/2 درجه سانتی گراد و گرمترین ماه سال 26/7 درجه سانتی گراد می باشد. در این تحقیق فلور منطقه مورد بررسی قرار گرفت و در مجموع 1250 نمونه جمع آوری و حدود 455 گونه متعلق به 66 خانواده (بازدانگان، -3 دولپه ای، -54 تک لپه ای، 9) شناسایی گردید. خانواده asteraceae با 35 جنس و 70 گونه بزرگترین تیره و astragalus با 21 گونه بزرگترین جنس محسوب می گردد. حدود 130 گونه، یعنی 29 درصد از کل گونه ها اندمیک فلات ایران و از این تعداد 85 گونه اندمیک کشور ایران می باشند. از نظر فیتو جغرافیایی، 69/1 درصد گیاهان به ناحیعه ایران و توران متعلق هستند. در بررسی فرم رویشی 39/6 درصد از گونه ها همی کریپتوفیت - 23/4 درصد تروفیت - 16/7 درصد ژئوفیت - 10/8 درصد کامفیت و 9/5 درصد فانروفیت می باشند. مطالعه فنولوژیکی گیاهان نشان می دهد که میزان گلدهی در فصل بهار 94 درصد، در فصل تابستان 4 درصد، در فصل پائیز 0/5 درصد و در فصل زمستان 1/5 درصد می باشد. در بررسی واحدهای رویشی به روش فلورستیکی و فیزیونومیکی در مجموع 20 تیپ رویشی مشخص که تیپ as-ar(astragalus susianus-artemisia aucheri) با مساحت 37/9 درصد تیپ غالب منطقه را تشکیل می دهند. نقشه تیپ بندی پوشش گیاهی منطقه در مقیاس 1/50000 تهیه گردید.