سنتز پلیمرهای فوق روان کننده دیرگیر نفتالین فرمالدئید سولفونه

احمدرضا قره باغی

چکیده

فوق روان کننده ها ترکیبات نسبتا جدیدی هستند که به عنوان افزودنیهای بتن به شمار می روند. تولید و مصرف آن ها از سالهای دهه 1960 در ژاپن و آلمان آغاز شد. اولین بار نمکهای نفتالین فرم آلدئیدسولفونه در ژاپن و نمکهای ملامین فرم آلدئیدسولفونه در آلمان استفاده شده است . افزودن این مواد به بتن باعث کاهش میزان آب اختلاط، افزایش کارآئی، افزایش مقاومت ، کاهش حرارت هیدراتاسیون، تاخیر یا تسریع گیرش بتن، کاهش اثرات جداشدگی، بهبود قابلیت پمپاژ، کاهش نرخ افت کارآئی بتن و جلوگیری از اثرات زیان آوری هستند، که باعث کاهش دوام بتن می شوند.

اساتید راهنما و مشاور

ایرج رضاییان، محمدحسین رفیعی فنود