بررسی ارتباط برخی عوامل فردی با احراز پستهای مدیریتی توسط بانوان در سازمان از دیدگاه کارکنان زن سازمان مرکزی دانشگاه تهران
چکیده
تحقق اهداف توسعه اجتماعی و اقتصادی ، وابسته به عوامل متعددی است که یکی از مهمترین این عوامل استفاده مناسب و بهینه از منابع انسانی می باشد. به طوری که متناسب با نیاز جامعه ، زمینه لازم جهت ظهور و رشد استعداد های بالقوه ، بالندگی توانائی ها، ایجاد تخصص های لازم و نیز مشارکت هر چه بیشتر کلیه افراد جامعه اعم از زن و مرد فراهم گردد. مهمتر آنکه این مشارکت نه تنها در محدوده خاص که کلیه سطوح شغلی از پائین ترین تا بالاترین مناصب سیاستگذاری و اجرایی را در بر گیرد. اما با همه پیشرفتهای دانش بشری و حضور بیش از پیش زنان در عرصه های مختلف اجتماعی ، در صحنه اشتغال حضور زنان در سطوح تصمیم گیری و سیاست گذاری بسیار کمرنگ است . در اکثر کشورها زنان تنها بخش کوچکی ( بین 10 تا 30 درصد) از سمت های مدیریتی را اشغال می کنند و تعداد کمتری (کمتر از 5 در صد ) به بالاترین مناصب دست پیدا می کنند. در ایران هنوز در پست های مدیریتی ، زن ها سهمی که شایسته باشد را به دست نیاورده اند و فقط 14 درصد از موقعیت های مدیریتی را بر عهده دارند. با توجه به اینکه حدود نیمی از جمعیت کشور را زنان تشکیل می دهند ، ضرورت بازنگری نقش زنان در این حوزه را به طور جدی مطرح می کند.