بررسی نظام حاکم بر بهره برداری از منابع آب آبراههای بین المللی با نظر به کنوانسیون 1997 سازمان ملل متحد
چکیده
در این پایان نامه رژیم حقوقی حاکم بر بهره برداری از منابع آب آبراههای بین المللی از جمله معاهدات ، رویه دولتها ، تصمیمات قضایی بین المللی مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد و توجه خاصی به کنوانسیون 1997 ( کنوانسیون حقوق بهره برداری های غیرکشتیرانی از آبراههای بین المللی ) که مهمترین تلاش در سطح بین المللی برای تدوین و توسعه تدریجی این رشته از حقوق بین الملل تاکنون بوده است ، خواهد گردید . در فصل اول تعاریف حقوقی مختلف از آبراههای بین المللی بین المللی و روند تکاملی آن در جریان توسعه تدریجی حقوق بین الملل آبراهها و ویژگیهای گوناگون بهره برداری از آنها با ارائه مثالهایی از مهمترین آبراههای بین المللی جهان ارائه خواهد شد. در فصل دوم منابع حقوق بین الملل در زمینه مورد بحث ، معاهدات دو جانبه ، معاهدات چند جانبه و بین المللی و اصول عرفی و کلی حقوق بین الملل آبراهها مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهد گرفت . در فصل سوم رویه قضایی بین المللی در زمینه حقوق آبراههای بین المللی با ذکر مثالها و نمونه هایی از آرای قضایی دیوانهای داوری ، دیوان دائمی بین المللی دادگستری و همچنین دیوان بین المللی دادگستری بررسی خواهد گردید. در فصل چهارم به کنوانسیون 1997 که جدید ترین سند بین المللی در این زمینه می باشد پرداخته می شود و ابعاد مختلف حقوق مطرح شده در ان مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد . در فصل پنجم نگاهی هر چند کوتاه به وضعیت نظام حقوقی آبراههای بین المللی واقع در قلمرو کشور عزیزمان ایران شامل اروندرود ، هیرمند ، ارس ، اترک و هریرود خواهد شد و آخرین رژیم حقوقی حاکم بر این آبراههای بین المللی مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهد گرفت . این پایان نامه نتیجه می گیرد که کنوانسیون 1997 نقطه عطفی در زمینه تدوین و توسعه قواعد حاکم بر بهره برداری های غیر کشتیرانی از آبراههای بین المللی می باشد و ادامه چنین فرآیندی می تواند به برطرف شدن نقایص موجود منجر گردیده و تصویب و لازم الاجرا شدن این کنوانسیون گام مهمی در توسعه نظام حاکم بر حقوق بهره برداری های غیر کشتیرانی از آبراههای بین المللی خواهد بود.