دیس ریتمی های قلبی و درمان اورژانس آنها
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
این تحقیق بدلیل شیوع نسبی بیماریهای دهان و دندان در ایران و کمبود تحقیقات استاندارد و مفید در این زمینه، صورت گرفته است تا با توجه به محدودیت امکانات و خدمات دندانپزشکی بویژه در مناطق محروم و پرجمعیت ، راهنمایی در بر نامه ریزیهای پیشگیری و درمانی باشد. در این مطالعه دانشکده دندان
مقدمه: بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید در خطر دیس ریتمی قلبی به ویژه فیبریلاسیون دهلیزی و آمبولی سیستمیک ثانوی به آن می باشند که در اکثریت موارد در سیستم عصبی مرکزی رخ می دهد. بروز آمبولی سیستمیک در غیاب دیس ریتمی قلبی و در شرائین اندام ها پدیده ای بسیار ناشایع است و در مرور نوشت
مقدمه: بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید در خطر دیس ریتمی قلبی به ویژه فیبریلاسیون دهلیزی و آمبولی سیستمیک ثانوی به آن می باشند که در اکثریت موارد در سیستم عصبی مرکزی رخ می دهد. بروز آمبولی سیستمیک در غیاب دیس ریتمی قلبی و در شرائین اندام ها پدیده ای بسیار ناشایع است و در مرور نوشت
سابقه و هدف: به دنبال سکته قلبی دیس ریتمی های گوناگونی با درجات مختلف بروز میکند. در مرحله حاد بیماری نیاز به بستری در بخشهای مراقبت ویژه وجود دارد ولی در این بخش ها ملاقات به شدت محدود است درحالیکه ملاقات یکی از نیازهای اساسی بیماران و خانوادههای آنان در مدت زمان بستری است.
مقدمه: پس از اینکه سازمان بهداشت جهانی بیماری کووید – 19 را به عنوان یک بیماری همه گیر اعلام کرد، طیف وسیعی از داروها از جمله داروهای ضد ویروس و آنتی بیوتیکها با هدف درمان این بیماری مورد استفاده قرار گرفتند. این مطالعه با هدف تعیین بروز دیس ریتمیهای ناشی از داروهای مرسوم در در
انفارکتوس میوکارد و دخانیات: خطر بروز دیس ریتمی های قلبی و اختلالات هدایتی قلب الهام ایمانی ، نینا حاجی زاده ، زهرا خادمی ، فاطمه نقی زاده تاریخ دریافت: 15/5/88 تاریخ پذیرش: 25/7/88 چکیده پیش زمینه و هدف: مصرف دخانیات با فرایندهای مختلف بر بروز انفارکتوس میوکارد و عوارض آن مؤثر ا
این پژوهش به منظور تعیین تأثیر روش انرژی درمانی بر اضطراب و دیس ریتمیهای قلبی بیماران تحت کاتتریسم قلبی انجام شد . 68 بیمار مبتلا به بیماری عروق کرونر به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف و با توجه به ویژگیهای واحدهای مورد پژوهش انتخاب شده و به صورت تصادفی به 3 گروه تجربی (26 نفر) ، پل