اختلالات و عوارض چشمی ناشی از مصرف داروهای کنتراسپتیو
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
از عوارض مصرف داروهای آنتی سایکوتیک اختلالات حرکتی است، و شایعترین اختلالات حرکتی مربوط به داروهای آنتاگونیست گیرنده دوپامین می باشد. شایعترین اختلالات حرکتی ناشی از نورولپتیک ها عبارتند از: پارکینسونیسم، دیستونی حاد و آکاتژیای حاد. این مطالعه بر روی 320 بیمار بستری که شامل 200 م
همزمان با درمان سل ریه و خارج ریه با داروهای ضد سل عوارض ناخواسته از جمله هپاتیت، راش، سندرم فلو، نوروپاتی و... به ویژه با سه داروی ایزونیازید، ریفامپیسین و پیرازینامید اتفاق می افتد. هپاتوتوکسیسیته عارضه مهمی است که می تواند منجر به نارسایی حاد کبد شده و گاه در صورت عدم انجام پی
باتوجه به اثرات و عوارض چشمی ناشی از نگاه به خورشید گرفتگی در یک مطالعه آینده نگر برآن شدیم تا افرادی را که متعاقب نگاه مستقیم یا غیر مستقیم به پدیده خورشید گرفتگی دچار عوارض چشمی شده اند را در سطح شهرکرد مورد معاینه و پیگیری قرار دهیم. 155 نفر با ناراحتی چشمی که در اثر نگاه به ک
باتوجه به اثرات و عوارض چشمی ناشی از نگاه به خورشید گرفتگی در یک مطالعه آینده نگر برآن شدیم تا افرادی را که متعاقب نگاه مستقیم یا غیر مستقیم به پدیده خورشید گرفتگی دچار عوارض چشمی شده اند را در سطح شهرکرد مورد معاینه و پیگیری قرار دهیم. 155 نفر با ناراحتی چشمی که در اثر نگاه به ک
800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 زمینه: داروهای توپیکال چشمی میتوانند با درجات متفاوتی بهطور سیستمیک جذب شوند و قابلیت ایجاد عوارض سیستمیک جدی را دارا هستند. بهویژه کودکان در برابر بروز عوارض سیستمیک داروهای توپیکال چشمی که دوز آ
مقدمه: بیماریهای مزمن از معضلات جدی موجود در روانپزشکی می باشند. داروهای آنتی سایکوتیک آتیپیک از داروهـای جدیدموثردردرمان این اختلالات به حساب می آیند، متاسفانه این داروها با بروز عوارضی نظیر افزایش قند و چربی خون، افزایش وزن و ادم جنرالیزه همراه می شوند. پــژوهش حاضر با هـدف برر
زمینه و هدف : درمان با داروهای ضدسل موثرترین روش کنترل بیماری سل است. با شناسایی عوارض داروهای ضدسل و درمان آنها می توان از ایجاد مقاومت دارویی جلوگیری نمود. این مطالعه به منظور تعیین عوارض منجر به بستری ناشی از مصرف داروهای ضدسل ثبت شده طی سال های 90-1386 در مراکز بهداشتی شهری و