بررسی کارایی گندمکاران در منطقه سیستان
چکیده
محدودیت عوامل تولید و افزایش فزاینده جمعیت، لزوم استفاده بهینه از منابع و افزایش کارایی عوامل تولید را ایجاب می نماید تا بخش کشاورزی علاوه بر پاسخگویی به نیازهای روزافزون محصولات غذایی، قادر به ایفای نقش، در سایر وظایف خود در جریان توسعه باشد. در این راستا تحقیقات کشاورزی که موجب افزایش کارایی عوامل تولید می شوند از اهمیت خاصی برخوردار می باشند. در این مطالعه کارایی فنی گندمکاران با استفاده از دو روش تخمین تابع تولید مرزی (قطعی و تصادفی) و کارایی های تخصیصی و اقتصادی از تابع هزینه مرزی براساس تابع تولید مرز تصادفی بدست آمد. جهت تخمین توابع تولید مرزی از فرم کاب - داگلاس استفاده گردید. میانگین کارایی فنی گندمکاران منطقه از دو روش ml, cols به ترتیب 5/0 و 62/0 و میانگین کارایی های تخصیصی و اقتصادی به ترتیب 63/0 و 38/0 برآورد شد که بیانگر این است فضای مناسبی جهت افزایش محصول از طریق افزایش کارایی وجود دارد. مطالعه رابطه کارایی و بعضی از متغیرهای اجتماعی - اقتصادی نشان داد که این متغیرها به حدی گسترش نیافته اند که به مرز تاثیر پذیری بر کارایی زارعین برسند. انجام آزمون آماری هر چند نشان دهنده اختلاف معنی دار، بین میانگین کارایی های فنی بدست آمده از دو الگوی مختلف بود ولی نتایج مطالعه رابطه مستقیمی را بین آنها ، برای هر مزرعه از الگوی مورد استفاده نشان داد.